Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że brak szczegółowego odniesienia się organu administracji do zarzutów może stanowić naruszenie zasad uzasadnienia decyzji i dwuinstancyjności postępowania. Oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Prezydent Miasta Jastrzębie-Zdrój dopuścił się bezczynności poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w wymaganej formie. Sąd administracyjny właściwie podtrzymał decyzję o zobowiązaniu organu do ponownego rozpatrzenia wniosku.

Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na wymaganiach formalnych i materialnych skargi kasacyjnej, oddalił w całości wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji w przedmiocie utraty prawa do stypendium, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracyjne nie naruszyły prawa przyznając częściowe zwolnienie z odpłatności za usługi opiekuńcze w wysokości 45%, działając w ramach uznania administracyjnego oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna oddalona.

Pełne odliczenie VAT od wydatków na kontenery socjalne jest uzasadnione, gdy związane są one z szeroko pojętą działalnością gospodarczą, a ich nieodpłatne użyczenie pracownikom służy efektywnemu prowadzeniu tej działalności.

Wywłaszczenie na podstawie specustawy drogowej winno obejmować pełną wartość nieruchomości, łącznie z częściami składowymi, nawet jeśli nakłady poniósł podmiot inny niż właściciel gruntu, zgodnie z zasadą superficies solo cedit.

Użycie określenia "mleko modyfikowane" jako oznaczenia produktu jest niedopuszczalne, gdyż prowadzi do wprowadzenia konsumentów w błąd co do jego autentycznych właściwości, naruszając przepisy dotyczące jakości oraz wymogów nazewnictwa produktów spożywczych na mocy przepisów UE.

Uchwała Rady Gminy podjęta na sesji zwołanej przez osobę, której mandat wygasł, narusza istotnie prawo. Wygaśnięcie mandatu ma skutek z mocy prawa w dniu uprawomocnienia się wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uchwała została wydana z naruszeniem prawa.

Dla celu opodatkowania podatkiem akcyzowym, klasyfikacja towarów musi być oparta na jasno ustalonych cechach produktu. Kontrole podatkowe i celno-skarbowe są niezależne i ich zakres nie determinują wspólnych terminów procesowych.

Sąd odrzucił skargę kasacyjną, utrzymując decyzję Prezesa IPN w mocy. Skarżący J.J. nie spełnił warunków do nadania statusu działacza opozycji antykomunistycznej z powodu obecności dokumentów ewidencyjnych potwierdzających jego współpracę z organami bezpieczeństwa PRL.

Prawo własności nie ma charakteru absolutnego, ale żadna uchwała gminna nie może w sposób arbitralny i bez uzasadnienia ograniczać tego prawa. Niezachowanie spójności miejscowego planu z przyjętym studium grozi nieważnością takich postanowień planistycznych, jeśli prowadzi do istotnego odstępstwa od przewidywanego kierunku zagospodarowania terenu.

W postępowaniu o przyznanie płatności, ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy; organ ocenia wniosek wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Braki formalne powinien wskazać tylko kierownik biura powiatowego. Obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i załączania właściwych dokumentów spoczywa na składającym wniosek.

Odmowa przyznania dofinansowania narusza przepisy materialne, w szczególności art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014, bowiem przedsiębiorstwo może otrzymać pomoc, mimo późniejszego popadnięcia w trudną sytuację.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za istniejące zaległości podatkowe spółki, niezależnie od momentu powstania tych zaległości, zgodnie z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej.