Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Wygaśnięcie decyzji administracyjnej, która stała się bezprzedmiotowa z uwagi na zmiany faktyczne mocy przerobowej instalacji, występuje z mocy prawa, a wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ potwierdza ten stan w kontekście interesu prawnego strony oraz zapewnienia przejrzystości sytuacji prawnej.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

W obecności dostatecznych dowodów, takich jak protokoły kontroli i dokumentacja fotograficzna, brak specjalistycznych dokumentów geodezyjnych nie uniemożliwia ustalenia naruszenia pasa drogowego, za które organ uprawniony może nałożyć karę pieniężną.

Zarządzenia pokontrolne PWIOŚ są legalnym środkiem administracyjnym do egzekwowania zgodności działalności z prawem ochrony środowiska, nawet przy braku precyzyjnych norm emisyjnych zapachowych, a pełna regularność kontroli szczelności F-gazów wynika z przepisów unijnych i krajowych.

Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej; dowody zgromadzone w postępowaniu były wystarczające do uznania naruszenia.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest bezzasadna; zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do potwierdzenia naruszenia przepisów o drogach publicznych.