Administracyjna kara pieniężna za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia informacji do CRBR jest uzasadniona, jeżeli waga naruszenia nie jest znikoma, a okoliczności sprawy nie predysponują do odstąpienia od jej nałożenia. Zaniechanie zgłoszenia w terminie według art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy nie spełnia przesłanek art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Zmiana nazwy producenta towaru importowanego nie wyklucza zastosowania wyższej stawki cła antydumpingowego, jeśli towarzyszyła jej istotna reorganizacja przedsiębiorczej grupy, co uzasadnia decyzja organów celnych.

NSA utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu ze względu na sprzedaż osobie małoletniej, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie zakazu, co wyjątkowo wyłącza wymóg wykazywania winy sprzedawcy.

Uchwała Rady Miejskiej w części dopuszczającej "wolnostojące usługi komercyjne" na obszarze 1MU jest nieważna ze względu na niezgodność z ustaleniami Studium, co stanowi naruszenie art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarga kasacyjna na decyzję organu celnego i WSA w sprawie cła antydumpingowego oraz VAT odrzucona. NSA uznał stosowanie podwyższonego cła za prawidłowe w świetle nowych ustaleń organizacyjnych producenta.

Stan prawomocności wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną zamyka drogę do postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności, chyba że wskazane zostaną nowe okoliczności istotne dla wyniku sprawy, nieobjęte wcześniejszą kontrolą sądową.

Skarga kasacyjna oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że termin do wniesienia skargi na czynności ogłaszane publicznie liczy się od daty ogłoszenia, niezależnie od późniejszego doręczenia podmiotom uczestniczącym w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek podatkowy wynikający z darowizny powstaje w momencie realizacji świadczenia i nie zostaje zniesiony z powodu późniejszego rozwiązania umowy darowizny i zwrotu jej przedmiotu darczyńcy, co nie wpływa na istniejący obowiązek podatkowy.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega obiekt, który z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne - trwałe związanie z gruntem, przegrody budowlane i fundamenty - spełnia definicję budynku w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Nieruchomość pozostająca we władaniu przedsiębiorstwa państwowego, przy braku udokumentowanego prawa zarządu zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z 1985 r., należy w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej do terenowych organów administracji państwowej, co uzasadnia jej komunalizację z mocy prawa.

Bezczynność lub przewlekłość działania organu stanowią „błąd organu”, co uprawnia do nienaliczania odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Roszczenie o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra z uwagi na skierowanie jej do osoby zmarłej jest bezzasadne, gdy decyzja finalnie dotyczyła i skutecznie była doręczona żyjącemu współwłaścicielowi o ustalonym tytule prawnym.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. przeciwko decyzji o odmowie płatności ekologicznej została oddalona, gdyż strona nie wykazała tytułu prawnego do działek, a zgoda współwłaścicieli nie była udzielona, co czyniło decyzję organu zgodną z prawem.

Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne, gdyż organ odwoławczy poprawnie uchylił decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w związku z brakiem wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia.