Odmowa przedstawienia dokumentów żądanych przez organ podatkowy bez istnienia obiektywnych przeszkód stanowi bezzasadne zaniechanie obowiązku i uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustalenia przez organ podatkowy łącznego zobowiązania, uznając, że definicja powierzchni użytkowej i klasyfikacja utwardzeń jako budowli były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Opinia konserwatora zabytków nie ma statusu dokumentu urzędowego, lecz stanowi ważny dowód w postępowaniu, który organy powinny ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak bezczynności organu, który prawidłowo udzielił informacji zgodnie z u.d.i.p. Planowana akcja były zgodne z przepisami prawa materialnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu decyzji Kolegium Odwoławczego była prawidłowa ze względu na brak merytorycznego rozpatrzenia wpływu inwestycji na środowisko, co jest niewystarczającym działaniem organu administracyjnego.

Rezygnacja z zatrudnienia przed złożeniem wniosku o świadczenie pielęgnacyjne nie wyklucza jego przyznania, jeśli nastąpiła ona z przyczyn obiektywnie uzasadnionych koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Skarga kasacyjna M.S. i M.S.1 na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o odmowie skreślenia budynku z rejestru zabytków oddalona z powodu braku usprawiedliwionych podstaw oraz właściwej ochrony wartości zabytkowych.

§ 3 pkt 5 i § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytury funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla stacji bazowej telefonii komórkowej zgodna z prawem, brak podstaw do uchylenia wyroku oddalającego skargę. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak dostatecznego uargumentowania zarzutów naruszenia prawa.

Sprzedaż przez skarżącą działek przekształconych z gruntów rolnych, jako rezultat zorganizowanej i zarobkowej działalności, stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą na gruncie art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., co skutkuje obowiązkiem opodatkowania uzyskanych przychodów.

Przychód ze sprzedaży praw i obowiązków w spółce komandytowej przekształconej z o.o. obniża się o wartość bilansową spółki z o.o. na dzień przekształcenia, adekwatną do faktycznych wydatków Skarżącego na objęcie udziałów, bez uwzględniania wartości darowizn.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że wypłacone skarżącej świadczenie wychowawcze zostało nienależnie pobrane z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Pouczenie skarżącej było prawidłowe, a świadczenie podlega zwrotowi na zasadach określonych w art. 25 ust. 2 pkt 6 u.p.p.w.d.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna J. B. nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, zaś postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i środowiskowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny prawidłowo zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a zakres jego wiedzy i udzielonych odpowiedzi spełniał wymogi prawne, co wykluczało zarzut bezczynności.

Ustawa z 8 lipca 2005 r. nie wymaga fizycznej repatriacji właściciela pozostawionej nieruchomości, aby jego spadkobiercy nabyli prawo do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami RP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zgłoszony znak towarowy nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej, gdyż brak było przekonujących dowodów wskazujących, że znaczna część docelowej grupy odbiorców identyfikuje go z usługami skarżącej.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec nieusprawiedliwionych podstaw związanych z zarzutem wadliwego zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, który to zarzut nie spełniał wymogów formalnych oraz merytorycznych wynikających z przepisów prawa procesowego.