Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość komunalizacji nieruchomości na rzecz Gminy Miasto L., uznając brak prawa PKP do spornego gruntu.

Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne powinny stosować zróżnicowane stawki opłat za pobór wód w zależności od przeznaczenia wody, kierując się przepisami prawa wodnego i odpowiednich rozporządzeń.

Skarga kasacyjna D.S. została oddalona, gdyż nie zachowano terminu zgłoszenia nabycia praw majątkowych, co wyklucza zwolnienie z opodatkowania. Brak zawiadomienia o uchybieniu przez organy podatkowe był bezskuteczny po zakończeniu stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że postępowanie egzekucyjne i czynności egzekucyjne były prawidłowe i zgodne z przepisami prawa, a skarżący nie wykazał uchybień proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego na terenie oznaczonym jako grunty uprawne jest zgodna z prawem, gdy zamierzenie inwestycyjne nie spełnia kryteriów zabudowy zagrodowej i jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego zaskarżona decyzją organu pierwszej instancji i utrzymana przez organy odwoławcze była zasadna, z uwagi na brak współpracy w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, co stanowi podstawę odmowy świadczenia zgodnie z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji, bez zezwolenia lub zgłoszenia, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność administracyjna nie jest wykluczona przez poprzednie postępowanie karno-skarbowe.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, nie znajduje usprawiedliwienia, gdyż brak jest uchybień mogących istotnie wpłynąć na wynik sprawy, co skutkuje jej oddaleniem.

Precyzyjne i prawidłowe określenie przedmiotu skargi oraz żądania wniosku ma fundamentalne znaczenie dla skuteczności postępowań administracyjnych i sądowych. Postępowanie odszkodowawcze dochodzi do skutku w odpowiednim trybie przed właściwym organem - starostą, co wyklucza jednocześnie zarzut bezczynności Wojewody.

W zakresie skargi na przewlekłość oraz bezczynność Wojewody w postępowaniu o ustalenie odszkodowania brak było przesłanek do jej uwzględnienia, jako że postępowanie takie nie było wszczęte, zaś wniosek strony nie dotyczył kwestii odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest podstaw do uznania Wojewody Mazowieckiego za bezczynnego w rozpoznaniu wniosku dotyczącego ustalenia odszkodowania, ponieważ takie postępowanie nie toczyło się przed Wojewodą. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz zastosował właściwe przepisy prawa. Skarga nie wykazuje podstaw kasacyjnych uzasadniających stwierdzenie naruszeń wpływających na wynik sprawy.

Przedsiębiorstwo wodociągowe, dokonujące poboru wód podziemnych, może być zobowiązane do stosowania różnych stawek opłaty zmiennej, zależnie od celu poboru, co obejmuje rozróżnienie na dostarczanie wody na cele spożycia przez ludzi oraz inne cele komercyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zakaz wprowadzenia do obrotu artykułów niespełniających wymagań jakości handlowej jest zgodny z prawem, nawet jeśli produkty te nie są zafałszowane. Przepisy u.j.h.a.r.s. uzasadniają stosowanie zakazu w przypadku nieodpowiedności jakościowej towaru.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 u.j.h.a.r.s., produkty niespełniające wymagań jakości handlowej mogą być zakazane w obrocie. Kwalifikacja produktu jako zafałszowanego nie jest warunkiem sine qua non zakazu. Organy administracyjne mają prawo do nakładania zakazów na produkty niezgodnie oznakowane, nawet jeśli są one klasyfikowane jedynie jako niespełniające jakości handlowej.

Ponowny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej uznaje się za niedopuszczalny, jeśli nie przedstawiono nowych dowodów znacząco zwiększających prawdopodobieństwo udzielenia ochrony, a ocena ich wiarygodności jest dopuszczalna na etapie oceny dopuszczalności.

W przypadku, gdy podatnik nie dochowa należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, faktury VAT mogą zostać uznane za niewiarygodne, co uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, a postępowania karnoskarbowe uzasadniają zawieszenie przedawnienia zobowiązań podatkowych.