Decyzja Marszałka Województwa Dolnośląskiego o odroczeniu terminu płatności opłaty została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na błędną kwalifikację działań spółki jako magazynowania, a nie składowania odpadów, co uzasadniało jej stwierdzenie nieważności w trybie art. 156 § 1 k.p.a.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego było zasadne, gdyż organ działał zgodnie z prawem, a pomiary wagowe pojazdu zostały wykonane prawidłowo.

Policjantowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego, zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o Policji, nie przysługuje rekompensata finansowa ani czas wolny za nadpracowane godziny, nawet jeśli pełnione obowiązki wykraczały poza zakres stanowiska kierowniczego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustalenia terminu doręczenia decyzji w oparciu o Elektroniczne Potwierdzenie Odbioru (EPO) i oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego.

W sytuacji niewypełnienia wymogów zgłoszenia SENT przez podmiot zobowiązany, nałożenie kary pieniężnej jest zgodne z prawem, a jej odstąpienie wymaga wykazania interesu publicznego lub podmiotu, czego brak nie uzasadnia uchylenia kary.

Skarżący obowiązany jest posługiwać się wymaganym zezwoleniem odpowiedniej kategorii dla przejazdu pojazdu nienormatywnego; posiadanie zezwolenia wyższej kategorii nie spełnia tego wymogu i uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Doręczenie pisma zastępcze uznaje się za skutecznie dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przewidzianego na odbiór, jeżeli przesyłka została prawidłowo awizowana, a fakty zwrotu po upływie tego terminu nie wpływają na skuteczność doręczenia.

Zaskarżona uchwała rady miasta w zakresie częściowego zwolnienia z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie spełniając wymogów wobec wypełnienia zasady proporcjonalności określonej w art. 6k ust. 4a u.c.p.g., została uznana za nieważną przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Nierejestrowanie aktywności kierowców w załodze wieloosobowej, gdy kierowca znajduje się w pojeździe, stanowi naruszenie przepisów transportowych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Faktyczne wykonywanie obowiązków członka zarządu, a nie wyłącznie wpis w KRS, jest decydujące dla ustalenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zobowiązania spółki. Brak dowodów potwierdzających pełnienie tej funkcji przez skarżącego w wymaganym okresie wyklucza możliwość przypisania mu odpowiedzialności.