Wydawanie zaświadczeń o charakterze pełnienia służby policyjnej w kontekście podwyższenia emerytury musi opierać się na istniejących dokumentach w zbiorach danych organu administracji. Zaświadczenie nie może przesądzać o spornych okolicznościach oraz musi wynikać z jednoznacznych danych dokumentacyjnych.

Odmowa udostępnienia informacji związanej z wykonywaniem uprawnień przez Inspektorów Ochrony Środowiska jest zasadna, gdyż żądana informacja ma charakter przetworzony i składający wniosek nie wykazał szczególnej istotności jej udostępnienia dla interesu publicznego.

Ocena przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na gruncie ustawy covidowej powinna obejmować faktyczny stan kryteriów spełnienia wymogów z okresu objętego wnioskiem, a dodatek można przyznać jedynie za okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku.

Informacje dotyczące działań Narodowego Banku Polskiego zmierzających do pozyskiwania danych o realnym koszcie finansowania stanowią informację publiczną. NBP pozostawał w bezczynności, nie dostarczając ich w terminie.

NSA uchylił wyrok WSA uznając go za naruszający przepisy proceduralne, w tym z art. 141 § 4 p.p.s.a., co miało znaczący wpływ na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Stwierdzenie, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o służbach mundurowych nie stanowi przeszkody do stosowania korzystniejszych przepisów art. 115a ustawy o Policji w nowych sprawach o ekwiwalent za niewykorzystany urlop dotyczy również stanów przed 6 listopada 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że informacje dotyczące obecności i czasu pracy Starosty Choszczeńskiego stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione, uznając równocześnie bezczynność organu jako wynikającą z błędów interpretacyjnych bez rażących naruszeń prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niewypłacenie wyrównania ekwiwalentu na niekonstytucyjnych zasadach z art. 115a ustawy o Policji przed wyrokiem TK było niezgodne z prawem. Sąd zasadnie uznał, że do sytuacji M. R. należy stosować zmienione przepisy od 6 listopada 2018 r., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna Rektora Uczelni na wyrok WSA oddalająca zarzut bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów nie zasługiwała na uwzględnienie, a bezczynność organu, choć uzasadniona zewnętrznymi okolicznościami, nie zwalnia z obowiązku działania.

Brak rażącego naruszenia prawa przez Uczelnię w zwłoce w wydaniu karty przebiegu studiów. Zakres odpowiedzialności określony zgodnie z zasadą dyskrecjonalności sądu administracyjnego, przy uwzględnieniu uwarunkowań faktycznych i organizacyjnych po stronie Uczelni.

Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.