Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu niewykazania istnienia specyficznych cech zakupionych laptopów, które uzasadniałyby uznanie wydatku za pomoc de minimis w kontekście potrzeb osób niepełnosprawnych.

Nałożenie obowiązku kwarantanny, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej, lecz może być realizowane poprzez czynności administracyjne, co jest zgodne z Konstytucją RP i służy ochronie zdrowia publicznego.

Nałożenie obowiązku kwarantanny, na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu zakażeniom, może odbywać się bez decyzji administracyjnej, gdyż jest aktem materialno-technicznym. NSA uznaje tę czynność za zgodną z ustawowymi regulacjami i celami ochrony zdrowia publicznego, potwierdzając dopuszczalność takiego działania organów sanitarnych.

Obowiązek kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zwalczaniu zakażeń może być nakładany w formie czynności administracyjnej bez konieczności formalnej decyzji administracyjnej, jeśli opiera się na standaryzowanej ocenie zagrożenia epidemiologicznego.

Raport kontrolny, pomimo jego sporządzenia w odrębnym postępowaniu, może stanowić dowód, jeśli obejmuje to samo gospodarstwo oraz rok referencyjny. Brak dokładnych pomiarów nie czyni raportu niemiarodajnym, jeśli działki nie kwalifikują się do płatności.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Wymóg poddania się kwarantannie, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o zwalczaniu epidemii, jest egzekwowany poprzez administracyjne czynności wiążące, a nie decyzje, a zaskarżone przepisy nie naruszają praw konstytucyjnych.

Sąd rozstrzygnął, że dla oceny zasadności płatności ONW dopuszczalne jest użycie raportu z innej kontroli, jeśli odnosi się do tych samych gruntów i jest merytorycznie poprawny. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna, gdyż nie wykazano wpływu uchybień proceduralnych na rozstrzygnięcie.

Postępowanie karne skarbowe nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji Podatkowej dla zawieszenia postępowania podatkowego, co wyklucza zawieszenie czynności w procedurze administracyjnej.