Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, gdy poinformuje o przedłużeniu terminu udzielania informacji publicznej z uzasadnionych przyczyn, a żądanej informacji nie posiada.

Wnioskowano, że Inspektor Sanitarny nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej, gdy odpowiedział zgodnie z przypisami u.d.i.p., a zarzuty dotyczące niepełności odpowiedzi nie zostały przez skarżących skutecznie wykazane.

Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do udzielania odpowiedzi wykraczających poza zakres informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ani do prowadzenia oceny prawidłowości przepisów prawnych. Odpowiedzi udzielone w terminie 14 dni na wniosek o dostęp do informacji uznaje się za wystarczające, jeśli organ wyraża stanowisko w dostępnych granicach swoich kompetencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

NSA stwierdził, że słusznie odmówiono przyznania stypendium doktoranckiego z powodu niespełnienia wymogów formalnych niezbędnych do jego uzyskania oraz niewystarczającej liczby punktów, a skarga kasacyjna nie spełniała formalnych wymogów.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonuje kontroli konstytucyjności norm prawa podatkowego, a skarga kasacyjna jest rozpatrywana w granicach zarzutów postawionych w skardze do WSA. Brak jest podstaw do orzekania o naruszeniu Konstytucji bez ich uprzedniego podniesienia w pierwszej instancji.

Łączniki zdalnie sterowane jako elementy budowli, w tym sieci elektroenergetycznej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż warunkują jej prawidłowe funkcjonowanie i nie mogą być traktowane jako odrębne elementy instalacyjne.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, uzasadnił że podstawa uchylenia decyzji organu I instancji jako bezprzedmiotowej była prawidłowa, a zaskarżony wyrok oraz decyzja organu odpowiadają prawu.

Określenie produktu jako "mleko modyfikowane", posiadającego w składzie oleje roślinne, stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia tak oznakowanego produktu do obrotu.

Wiata o powierzchni 23,79 m2, zbudowana bez zgłoszenia, wymagała postępowania zgłoszeniowego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, ponieważ obecność domku holenderskiego nie spełnia warunku istnienia budynku mieszkalnego na działce.

Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów nazwy zwyczajowej, gdyż wprowadza w błąd konsumentów co do właściwości produktu, naruszając przepisy o jakości handlowej. NSA podtrzymał decyzje GIJH zakazującą obrotu nieprawidłowo oznakowanym produktem.

Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną na podstawie braku wykazania bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie przez organ wykonawczy.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.

Do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika niezbędne jest szczegółowe wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych. Brak tej przesłanki uniemożliwia jej zastosowanie, nawet przy istnieniu przewidywanego zobowiązania. Integralność analizy finansowej podatnika jest kluczowa.

W postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej organ nie może uzależniać rozpatrzenia wniosku od uzupełnienia danych, których brak nie wpływa na możliwość dokonania oceny zgodności zdarzenia przyszłego z przepisami podatkowymi.

Dowód z operatu szacunkowego musi być oceniany zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, a sąd ma obowiązek przeanalizować zarzuty dotyczące doboru nieruchomości porównawczych i metody ich oceny, zapewniając merytoryczną ocenę wartości dowodowej operatu.