Przedsiębiorca prowadzący aptekę ogólnodostępną ponosi administracyjną odpowiedzialność na podstawie art. 129e ust. 1 Prawa farmaceutycznego za wydawanie produktów leczniczych z naruszeniem ograniczeń z art. 71a ust. 2 tej ustawy, także gdy bezpośrednich czynności wydania dokonuje personel fachowy lub kierownik apteki. Ustawowy zakres obowiązków kierownika apteki nie przenosi na niego wyłącznej odpowiedzialności

Wydanie decyzji o pierwszej rejestracji ciągnika rolniczego bez wymaganego dokumentu homologacyjnego stanowi oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Pozytywny wynik badania technicznego, utrwalona błędna praktyka organów, interes kolejnych nabywców ani zapowiedzi regulacji abolicyjnej nie mogą samodzielnie uzasadniać odstąpienia od badania przesłanki rażącego naruszenia

Organ odwoławczy nie może, po upływie terminu z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, utrzymać w mocy sprzeciwu od zgłoszenia przez faktyczne zastąpienie przesłanki z art. 30 ust. 5c tej ustawy odrębną przesłanką z art. 30 ust. 7 pkt 2. Art. 30 ust. 5c nie uprawnia zarazem do żądania dowolnych dokumentów, lecz wyłącznie dokumentów, których przedłożenie wynika z konkretnych przepisów prawa.

W postępowaniu o zaliczenie zwrotu podatku VAT na poczet zaległości, prowadzonym na podstawie art. 76 i 76a O.p., organ nie jest uprawniony ani zobowiązany do stwierdzania lub określania potencjalnych nadpłat wynikających wyłącznie z korekt deklaracji. Zaliczeniu podlegają jedynie nadpłaty uprzednio i jednoznacznie zidentyfikowane na podstawie właściwego źródła prawnego; zwrot różnicy podatku VAT nie

W przypadku wniesienia wniosku o uzupełnienie decyzji administracyjnej na podstawie art. 111 § 1 K.p.a., termin do wniesienia odwołania ulega przedłużeniu, niezależnie od merytorycznej zasadności wniosku, a naruszenie tego przepisu przez organ skutkuje uchyleniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu.

Przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia uzasadnia nałożenie adekwatnej administracyjnej kary pieniężnej. Nawet bez wykazania bezpośrednich szkód, taki czyn stanowi istotne naruszenie przepisów ustawy o odpadach, mających na celu ochronę zdrowia publicznego oraz środowiska.

Kruszenie kostki brukowej przez przedsiębiorcę bez wymaganego zezwolenia uznaje się za przetwarzanie odpadów, a taki materiał należy kwalifikować jako odpad w rozumieniu ustawy, co skutkuje prawnymi obowiązkami w zakresie gospodarki odpadami.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że instalacje emitujące dźwięki w miejscach kultu podlegają regulacjom ochrony środowiska, a kościoły mogą być uznane za "zakłady" pod kątem emisji hałasu, co nie narusza swobody kultu religijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że zmiana umowy o dofinansowanie przez Beneficjenta bez uwzględnienia warunków konkurencyjnych oraz powiązania personalne przedsiębiorstw wspierają nałożenie korekty finansowej i modyfikację kwoty dofinansowania.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest dopuszczalne wyłącznie dla decyzji ostatecznych. Wszczęcie postępowania w tym trybie nie jest możliwe, gdy decyzja jest nadal przedmiotem odwołania lub zaskarżenia, co wyklucza jej ostateczność.

Sprawa dotycząca rekompensaty za stosowanie ulg w transporcie publicznym ma charakter cywilnoprawny, uzależniony od postanowień umowy z organizatorem, co wyklucza merytoryczne rozstrzygnięcie administracyjne.

Podwyższenie kapitału zakładowego przez jednostki gospodarki uspołecznionej na dzień 1 lipca 1984 r. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych po akcesji do UE, respektując zasadę stand-still oraz zwolnienia historyczne w prawie krajowym.

NSA orzekł, że obiekty takie jak wieże pod maszynami, hale namiotowe oraz stacje transformatorowe wymagają ponownej analizy i kwalifikacji na gruncie przepisów prawa podatkowego w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Przy kwalifikacji obiektów jako budowli czy budynków znaczenie ma umiejscowienie, trwałe związanie z gruntem oraz techniczna rola obiektu. Kwalifikacja podatkowa winna być poparta dokładną analizą techniczną każdego obiektu.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz opinię Ministra Zdrowia, uznając, że opinia nie spełniała prawnych wymogów dotyczących uzasadnienia kryteriów oceny inwestycji, co stanowi naruszenie wiążących wytycznych sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie umorzenia zaległości podatkowych została prawidłowo oddalona, gdyż pierwsza instancja nie uchybiła przepisom p.p.s.a. Decyzje związane z postępowaniem były zgodne z prawem.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, który nie prowadził rzeczywistej działalności gospodarczej, co skutkuje zastosowaniem art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT przez organy podatkowe.