Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej (CWKL) z dnia 23 czerwca 2022 r. naruszyło przepisy postępowania, dlatego zostaje uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, z obowiązkiem szczegółowej analizy wszystkich dowodów oraz opinii lekarskich w zakresie zdolności do służby wojskowej.

Instalacja dodatkowych anten stanowiła nielegalną rozbudowę stacji bazowej, wymagającą pozwolenia na budowę. Skarga kasacyjna została oddalona po ocenie, że organ nadzoru budowlanego prawidłowo zastosował przepisy dotyczące samowoli budowlanej oraz obowiązków inwestora w procesie legalizacyjnym.

Przewlekłe zapalenie okołostawowe barku u W.O. zostało uznane za chorobę zawodową, której powstanie związane jest z wykonywaniem przez niego obowiązków pracowniczych w V.Sp. z o.o., mimo trudności w jednoznacznym określeniu intensywności obciążenia stawów.

Art. 458 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny, w połączeniu z art. 460 ust. 5, wymaga 10-letniego okresu zawodowej służby wojskowej bez doliczania okresu służby w innych formacjach dla uzyskania świadczenia przy samodzielnym wypowiedzeniu służby.

W braku wykazania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, NSA uznaje, że nie zachodzą przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Marynarz nie jest uprawniony do ulgi abolicyjnej, jeśli wykonywane przez jednostkę zadania nie spełniają przesłanek transportu międzynarodowego zgodnie z postanowieniami międzynarodowej konwencji podatkowej.

Postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 marca 2023 r., wywołując skutek jedynie inter partes, nie mogło skutkować zawieszeniem całego postępowania egzekucyjnego, obejmującego również innych wierzycieli. Skarga kasacyjna L. S.A. nie zasługiwała na uwzględnienie.

Brak przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym czyni niezasadnym zastosowanie ulgi abolicyjnej oraz ograniczenia poboru zaliczek, w sprawie marynarzy pracujących na jednostkach o charakterze usługowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Prokurator Krajowy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże nie było to rażące naruszenie prawa, co uzasadnia brak obowiązku podjęcia dodatkowych działań przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozszerzona kontrola Okręgowego Inspektora Pracy w przedsiębiorstwie była legalna i zgodna z przepisami Konwencji MOP nr 81 oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, uzasadniając oddalenie zarzutów skargi kasacyjnej.