Przepisy art. 99 ust. 3a i art. 4 u.p.f. określają warunki wydania zezwolenia, nie stanowią jednak samodzielnych podstaw jego cofnięcia z powodu późniejszych zmian właścicielskich."
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ustalenia organów niższej instancji, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został wniesiony po ustawowym terminie, co uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
Decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu nie narusza art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Skarżący, nie wykazując istotnych więzi społecznych, nie dowiódł naruszenia jego prawa do życia prywatnego. Skarga kasacyjna, nie znajdując uzasadnienia w prawie materialnym ani proceduralnym, została oddalona.
Sama cesja wierzytelności odszkodowawczej nie daje nabywcy przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, zgodnie z art. 28 KPA oraz art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie zasługuje na uwzględnienie z powodu braku precyzyjnego wskazania przepisów będących podstawą zarzutów, skutkiem czego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę oraz zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej spółki.
Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.
Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca bonifikat na komunalne lokale mieszkalne była zgodna z prawem. Gmina ma prawo ustalać warunki bonifikat, a różnicowanie stawek nie narusza zasady równości.
Zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji administracyjnej nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Powołanie późniejszej zmiany prawa nie uzasadnia wznowienia, gdy brak nowej okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji.
Istotne odstąpienie od projektu budowlanego dotyczy także zmian wpływających na obszar oddziaływania obiektu, pomimo iż są one formalnie częścią projektu architektoniczno-budowlanego, a nie projektu zagospodarowania działki lub terenu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.
W przypadku nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej za budowę bez wymaganego pozwolenia, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wykonania ustawowego nakazu rozbiórki na podstawie art. 49 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, co zostało podtrzymane przez NSA jako działanie zgodne z prawem.
Samo doręczenie korespondencji i subiektywne przekonanie o statusie strony nie uprawnia do żądania wznowienia postępowania. Zmiana przepisów prawa nie jest nową okolicznością faktyczną uzasadniającą wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.