Decyzja o zezwoleniu na wycinkę drzew, warunkowana uzyskaniem pozwolenia na budowę, wygasa, jeśli warunku tego nie spełniono. Wykonanie wycinki niezgodnie z warunkiem uzasadnia stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej.

Wystąpienie o nowe zezwolenie na zbieranie odpadów musi spełniać wymogi obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; nie jest dopuszczalne kontynuowanie działalności sprzecznej z przepisami prawa miejscowego po wygaśnięciu dotychczasowych zezwoleń.

Ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące ochrony zabytków, są zgodne z prawem, jeśli opierają się na wpisie do gminnej ewidencji i uzgodnieniach konserwatorskich i nie naruszają władztwa planistycznego gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając za uzasadniony zarzut niewyjaśnienia całości stanu faktycznego dotyczącego roli skarżącej jako podmiotu naruszającego warunki decyzji środowiskowej.

Nałożenie kary pieniężnej na F. Sp. z o.o. było zasadne z uwagi na brak zgłoszenia towaru do systemu SENT i zgodne z przepisami materialnoprawnymi oraz proceduralnymi, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Naruszenie obowiązków SENT uzasadniało sankcję bez naruszenia zasad proporcjonalności.

Obowiązek szczepień ochronnych wobec dzieci jest wymagalny przy braku przeciwwskazań lekarskich. W przypadku uchylania się obowiązek może być egzekwowany administracyjnie.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylony w części oddalającej skargę K.M. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z koniecznością uzasadnienia zakresu emisyjności oraz zastosowania odpowiedniego przepisu prawa wodnego.

Sąd I instancji prawidłowo stwierdził naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. przez organy środowiskowe, dokonując sprostowania omyłki pisarskiej bez wpływu na treść merytoryczną postanowienia. Rozstrzygnięcie to nie zmieniało istoty wcześniejszej decyzji administracyjnej.

Skarga kasacyjna dotycząca nieważności doręczenia korespondencji administracyjnej na adres poza granicami kraju, w tym przywrócenia terminu na wniesienie skargi, została oddalona ze względu na brak dowodów uchybienia przez doręczającego przepisy prawa dotyczącego skutecznego doręczenia.

Doręczenie przesyłki zawierającej dokumenty administracyjne na adres w Estonii, zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego kraju, uznaje się za prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień prawnych wpływających na skuteczność doręczenia.

Negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu związku małżeńskiego osoby wymagającej opieki, bez oparcia się na orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności współmałżonka, jest zgodna z prawem i zasadami konstytucyjnymi.