Władanie nieruchomością powoduje domniemanie posiadania odpadów tam złożonych, które obciąża władającego obowiązkiem ich usunięcia, o ile domniemanie to nie zostanie skutecznie obalone dowodami na istnienie innego posiadacza odpadów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie automatycznie rodzi obowiązku stwierdzenia nieważności zależnej decyzji o usunięciu krzewów, jeżeli brak jest merytorycznej zależności między zakwestionowanymi decyzjami, co uzasadnia samodzielne ich funkcjonowanie w obrocie prawnym.

Odmowa przyjęcia decyzji administracyjnej przez osobę mającą funkcję kierowniczą, w świetle art. 47 § 1 k.p.a., skutkuje uznaniem decyzji za doręczoną. Nadużycie prawa procesowego przez stronę, mające na celu zawieszenie postępowania, nie zasługuje na ochronę prawną.

Wniesione skargi kasacyjne nie wykazały naruszeń uzasadniających uchylenie wyroku oddalającego żądanie wstrzymania wykonania decyzji budowlanej; prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie zostało uprawdopodobnione.

Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.

Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.