Przepis rozporządzenia ustanawiający, w celu ochrony zdrowia publicznego i przeciwdziałania epidemii, obowiązek zakrywania ust i nosa nie jest przepisem porządkowym o zachowaniu się w miejscach publicznych w rozumieniu art. 54 k.w. Ponadto obowiązek taki nie może stanowić podstawy odpowiedzialności osoby zdrowej, jeżeli w dacie czynu ustawowe upoważnienie do jego wprowadzenia obejmowało wyłącznie osoby

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. przelicznika 1/30 z art. 115a ustawy o Policji, wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Użyte w tym przepisie pojęcie „zasad ustalania” ekwiwalentu odnosi się do materialnoprawnego zakresu prawa do świadczenia, a nie do niekonstytucyjnej

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie może być interpretowany jako nakaz stosowania, do ekwiwalentu za urlop należnego za okres sprzed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Policjantowi zwolnionemu przed tą datą przysługuje wyrównanie świadczenia obliczonego z uwzględnieniem konstytucyjnego standardu ekwiwalentności, wyrażonego współczynnikiem

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania, przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za okres sprzed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 uznanego wyrokiem TK K 7/15 za niezgodny z Konstytucją. Ekwiwalent należny policjantowi zwolnionemu przed tą datą należy ustalić z uwzględnieniem skutków wyroku TK, według wartości odpowiadającej wynagrodzeniu

Zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji może nastąpić przed prawomocnym zakończeniem postępowania karnego, jeżeli przedstawione mu zarzuty dotyczą umyślnych przestępstw pozostających w ścisłym związku z wykonywaniem służby i uzasadniają utratę przymiotu nieposzlakowanej opinii. Decyzja taka nie wymaga ustalenia winy funkcjonariusza ani weryfikowania zasadności

Fakultatywne zwolnienie funkcjonariusza Służby Więziennej po upływie 12 miesięcy zawieszenia, na podstawie art. 96 ust. 2 pkt 7 ustawy o Służbie Więziennej, jest dopuszczalne, jeżeli organ wykaże, że jego dalsze pozostawanie w służbie zagraża ważnemu interesowi formacji. Rękojmia prawidłowego wykonywania zadań obejmuje wymóg nieposzlakowanej opinii; uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu karalnego

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie może być wykładany jako nakaz stosowania, do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za okres sprzed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Ekwiwalent należny funkcjonariuszowi zwolnionemu przed tą datą ustala się z uwzględnieniem skutków tego wyroku, według ekwiwalentnej wartości jednego dnia roboczego,

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia z art. 218 k.p.a. organ jest obowiązany zweryfikować dane znajdujące się w prowadzonych ewidencjach, rejestrach i innych posiadanych zbiorach, a postępowanie wyjaśniające może prowadzić wyłącznie w zakresie koniecznym do potwierdzenia istniejących i bezspornych faktów. Organ nie ma obowiązku prowadzenia pełnego postępowania dowodowego ani analizy całokształtu

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie nakazuje przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za okres sprzed 6 listopada 2018 r. stosowania niekonstytucyjnego współczynnika 1/30. Użyte w tym przepisie pojęcie „zasad” odnosi się do zakresu prawa do urlopu i ekwiwalentu, który powinien zachowywać rzeczywistą ekwiwalentność wobec uposażenia za dzień roboczy.