Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi w sposób wyczerpujący wykazać, iż żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz że jej uzyskanie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku braku należytego uzasadnienia odmowy, organ narusza zasady praworządności, co skutkuje uchyleniem jego decyzji.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed tej daty, zachowując zasadę pełnej ekwiwalentności urlopu. Skarga kasacyjna oddalona.

Norma art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed listopada 2018 r., a zarzuty kasacji są niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ocena sądu lustracyjnego, uznającego brak współpracy wnioskodawcy z organami bezpieczeństwa, musi zostać uwzględniona przez Prezesa IPN przy wydawaniu decyzji w trybie ustawy o działaczach opozycji.

Pojazd w stanie uszkodzonym i nienadający się do użytkowania, spełnia definicję odpadu i podlega regulacjom międzynarodowego przemieszczania odpadów. Kara pieniężna za nielegalne przemieszczenie odpadów jest zasadna, gdyż sprowadzony pojazd stanowił odpady w rozumieniu prawnym.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, kalendarz spotkań Wójta Gminy [...] może stanowić informację publiczną, wymagając rozważenia przez organ charakteru żądanych informacji zgodnie z orzecznictwem ETPC w kontekście wolności wypowiedzi.

Uchwała rady gminy w sprawie diet radnych jako akt prawa miejscowego, wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym; zaniechanie tego obowiązku stanowi istotne naruszenie prawa i skutkuje nieważnością uchwały.

Protokoły przesłuchań świadków oraz notatki z postępowań dyscyplinarnych nie stanowią informacji publicznej; ich udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne. Organy policyjne prawidłowo odmówiły ich udostępnienia, nie pozostając w bezczynności procesowej.

Przesłanki ukształtowania postępowania administracyjnego muszą ewidentnie wynikać z wniosku strony. Decyzje wydane poza trybem wnioskowym bez zgody strony na wszczęcie postępowania są obarczone wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej miał prawo do dysponowania lokalem, zgodnie z ustawą o PSP, mimo że lokal był własnością m.st. Warszawy, a brak aktywnego uczestnictwa Miasta w postępowaniu administracyjnym nie wpływał na ważność decyzji administracyjnej o przydziale kwatery tymczasowej.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed ww. datą, jednak z zastosowaniem nowego przelicznika określonego w art. 115a wprowadzonym ustawą nowelizującą, celem realizacji zasady sprawiedliwości społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.

Stadion piłkarski nie stanowi jednolitego budynku. Części stadionu, takie jak trybuna zachodnia i zadaszenie, klasyfikowane są jako budowle, a pozostałe części, jak trybuna wschodnia i łącznik, jako budynki. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w S., podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej i potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ.

Wierzytelność powstała z tytułu refakturowania kosztów mediów w użyczeniu, jako wierzytelność przyszła, może być skutecznie zajęta na podstawie art. 89 § 2 u.p.e.a., zaś skarga kasacyjna na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznająca zgodność zajęcia z prawem, jest bezzasadna.