Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna, pozbawiona dostatecznych podstaw i argumentacji, nie spełnia kryteriów materialnoprawnych do jej uwzględnienia, co skutkuje oddaleniem skargi zgodnie z art. 184 ppsa.

Nieruchomość uznaje się za niezrealizowaną na cel wywłaszczenia, jeśli mimo upływu terminów określonych w art. 137 ugn prace nie zostały rozpoczęte, chyba że brak jest sprzeczności w działaniach organów do wywłaszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.J., uznając, że doręczenie tytułu wykonawczego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne dotyczące pełnomocnictwa nie były uzasadnione, ponieważ dotyczyły odrębnego postępowania egzekucyjnego.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniesiona przez skarżącego, nie zawierała usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zatwierdził prawidłowość przyjętych działań egzekucyjnych, uznając ich zgodność z przepisami prawa oraz realnymi podstawami prawnymi.

Nie można wykluczać członkostwa we wspólnocie samorządowej w oparciu o fizyczne zamieszkanie w innej gminie, gdy skarżący został tymczasowo umieszczony w lokalu przez decyzję własnej gminy. Decyzja odmawiająca przydziału lokalu z zasobu gminy, podjęta bez właściwego pouczenia, podlega uchyleniu.

Skarga kasacyjna organu w przedmiocie zobowiązania funkcjonariuszki do zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest bezzasadna, z uwagi na niewystarczająco wyjaśniony stan faktyczny sprawy oraz brak dokładnych ustaleń co do charakteru pomocy finansowej otrzymanej przez małżonka skarżącej.

Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy nie wykonuje ustawowego obowiązku w przewidzianym terminie, a spór o charakter wnioskowanej informacji nie wyklucza jego obowiązku do udzielenia odpowiedzi.

Podmiot, który utracił status towarzystwa funduszy inwestycyjnych, pozostaje zobowiązany do uiszczenia opłaty rocznej za nadzór za okres, w którym działał jako taki podmiot, zgodnie z art. 236 ust. 2a u.f.i. Decyzja KNF określająca tę zaległość była prawidłowa.

Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.

Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.