Wymóg dotyczący rozpoczęcia inwestycji o jakim mowa w art. 37a ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /t.j. Dz.U. 1989 nr 27 poz. 148 ze zm./ w związku z przepisami ustawy z dnia 19 grudnia 1975 o ulgach podatkowych z tytułu inwestycji /Dz.U. nr 45

Zwrot "w celu" użyty w art. 22 ust. 1 zdanie 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/ znaczy, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania. Warunkiem jest to, aby między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodził związek przyczynowo-skutkowy, tj. poniesienie

1. Zwrot "w celu", użyty w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./, oznacza, iż aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. 2. Za koszty

Podstawą odmowy zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości /art. 10 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - t.j. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ nie może być ocena odnośnie przyszłego zagospodarowania terenu ani ocena /negatywna opinia/ odnośnie możliwości zapewnienia nowo powstałej nieruchomości dostępu do urządzeń infrastruktury względnie dojścia

Wykładnia gramatyczna art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy o opłacie skarbowej "nie podlegają opłacie skarbowej umowy sprzedaży, dzierżawy, poddzierżawy, najmu i podnajmu zawierane przez podatników, o których mowa w art. 5 ustawy o VAT" - prowadzi jednoznacznie do wniosku, że przepis ten wyłącza obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej od umów w szczególności: dzierżawy, najmu przez podatników podatku

Opłata w wysokości 1.100 zł. za m3 wody przeznaczona na dokończenie budowy stacji uzdatniania wody ma wszelkie cechy podatku. Dla odbiorców wody jest bowiem świadczeniem pieniężnym o charakterze ogólnym, przymusowym i nieodpłatnym /w przeciwieństwie do samej opłaty za wodę, bez względu na wysokość narzutu zysku przedsiębiorstwa/. Z tego względu nie mogła być wprowadzona uchwałą rady gminy.

Rada gminy w uchwale wydanej na podstawie par. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wysokości udziału w kosztach budowy urządzeń komunalnych, energetycznych i gazowych /Dz.U. nr 72 poz. 314 ze zm./ nie może przesądzać, które konkretnie grunty zostaną obciążone opłatą adiacencką.

Podatnik zamierzający skorzystać z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe, powinien udowodnić w sposób nie budzący wątpliwości, że te wydatki faktycznie poniósł /art. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./. Wydruki kasowe nie zawierają w swojej treści - poza wysokością ceny - żadnej informacji dotyczącej rodzaju

Z treści art. 79 § 1 w zw. z art. 80 k.p.k. wynika, że w postępowaniu o odszkodowanie i zadośćuczynienie, prowadzonym na podstawie art. 8 i 11 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. nr 34, poz. 149 z późn. zm.), pełnomocnikiem wnioskodawcy może być tylko adwokat, wobec czego

1. Warunkiem wyboru zwolnienia od podatku od towarów i usług, o czym stanowi art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, jest złożenie przez podatnika stosownego oświadczenia. 2. Niewskazanie przez kontrolującego na nieprawidłowości w działaniu podatnika nie jest naruszeniem art. 9 Kpa, jeżeli spowodowane zostało niezgodnym

Brak jest w ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ warunku umieszczenia nieruchomości, której stan prawny jest regulowany w trybie art. 80 ust. 2, w wykazie, o którym mówi art. 23 tej ustawy.

Wzruszanie decyzji w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 Kpa musi być podyktowane względami celowości mieszczącymi się w założeniach interesu strony. Wzruszenie decyzji w tym trybie może dotyczyć zarówno decyzji wadliwych jak i niewadliwych. Kryterium oceny jest zawsze istnienie bądź brak w konkretnej sprawie względów natury celowościowej.

Z postanowień art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ nie wynika, aby z każdym rodzajem działalności prowadzonej przez jedną osobę była związana odrębna podmiotowość w zakresie podatku od towarów i usług.

1. Jakkolwiek ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ przewidziała w art. 2 ust. 3 administracyjnoprawny tryb potwierdzania nabycia tego prawa, nie może to zmienić faktu, że treść i sposób wykonywania prawa użytkowania wieczystego są w całości kształtowane przepisami prawa cywilnego. 2. Korzystanie przez przedsiębiorstwo

Również wówczas, gdy składniki mienia ogólnonarodowego, o których mowa w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./, należały w dniu 27 maja 1990 r. do państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania o charakterze ogólnokrajowym /art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy/,

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony ani do zmiany decyzji ani też do ich oceny z punktu widzenia słuszności, zasad współżycia społecznego, czy też rozważania czy są one dla skarżących krzywdzące, czy też nie.

1. Przepisy art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1991 nr 49 poz. 216/ wyliczające enumeratywnie wydatki oraz inne obciążenia ponoszone przez podatnika, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, nie zawierają wykluczeń uniemożliwiających właścicielom spółki, będącej osobą prawną rozliczenie wydatków z tytułu podróży służbowych

W sytuacji, gdy strona nie przedstawiła żadnego dowodu dokumentującego charakter towaru jako aportu rzeczowego i towar ten został poddany odprawie celnej ostatecznej, nie istnieje możliwość domagania się zwolnienia od cła z tego tytułu, że towarowi nadano później status wkładu niepieniężnego w wyniku działań prawnych spółki. Fakt zaś, że towar krajowy stał się wkładem niepieniężnym, nie może wywrzeć

Wartość sprzedaży towarów i usług w poprzednim roku podatkowym, warunkującym m.in. zwolnienia od podatku VAT, ustanowionego w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, ustala się biorąc pod uwagę łączną wartość uzyskaną ze sprzedaży - obrotu podlegającego opodatkowaniu jak i zwolnionego od opodatkowania.

Wolno stojący garaż /nie znajdujący się w budynku mieszkalnym/, w którym jest przechowywany samochód osobowy wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usług w zakresie przewozu osób jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ może mieć zastosowania wyłącznie w sytuacji faktycznego prowadzenia gospodarstwa rolnego, działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej bądź też działalności leśnej. Nie może uzyskać zwolnienia od podatku od nieruchomości podatnik, który dopiero zamierza nieruchomość związać

Ustawodawca - również w odniesieniu do organów samorządu terytorialnego - zobowiązuje prokuratora do zwrócenia się do organu, który wydał wadliwą jego zdaniem uchwałę albo właściwego organu nadzoru z wnioskiem o jej zmianę lub uchylenie, a wyjątkowo wprost do sądu administracyjnego. Za takim rozwiązaniem przemawia też możliwość szybszego i tańszego /w stosunku do postępowania sądowego/ przywrócenia

Art. 13 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./ zastosowany być może jedynie w przypadku prawidłowego i zgodnego z przepisami ustalenia opłaty skarbowej, która w sytuacjach wymienionych w tymże przepisie, z przyczyn od strony niezależnych, może być zwrócona. Brak natomiast podstawy do powoływania się na art. 13 w sytuacji, gdy wymiar opłaty skarbowej dokonany

Podatnikowi, który otrzymał zwrot nadpłaty podatku wpłaconego na skutek wydanego przez inspektora kontroli skarbowej "wyniku kontroli", który nie ostał się w postępowaniu podatkowym, nie przysługuje oprocentowanie na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.