Doręczenie pism w trybie awizo jest skuteczne zgodnie z art. 44 k.p.a., nawet gdy pismo nie dotarło fizycznie do rąk adresata. Działania egzekucyjne wszczęte przed nowelizacją zachowują rygory przepisów sprzed nowelizacji.
Sprzedaż złotych monet będących prawnym środkiem płatniczym za granicą nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 9 pkt 1 u.p.c.c., gdyż w ocenie stron transakcji są one złotem inwestycyjnym, a nie walutą obcą.
Złote monety będące prawnym środkiem płatniczym za granicą nie korzystają ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, gdy ich obrót opiera się na wartości kruszcu, a nie waluty. (NSA, wyrok z dnia 27 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 154/25)
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych była wadliwa z powodu niewłaściwej oceny stanu faktycznego oraz naruszenia zasady oceny dowodów. Skarga kasacyjna organu nie wykazała błędów w wyroku WSA.
Decyzja podlega zaskarżeniu tylko po jej rzeczywistym doręczeniu stronie, a wniesienie odwołania przed tym faktem powoduje jego niedopuszczalność zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 O.p.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, które uzasadniałyby umorzenie zaległości podatkowych, mimo trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej Skarżącej.
Związanie nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nie wymaga faktycznego użytkowania nieruchomości do celów działalności, a jedynie jej funkcjonalnego związku jako składnika przedsiębiorstwa związanego z działalnością gospodarczą podatnika.
Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej uznawane są za związane z działalnością gospodarczą ze względu na ich potencjalne wykorzystanie, a nie tylko faktyczne użycie, co skutkuje opodatkowaniem według wyższej stawki podatkowej.
Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, wynikające z aktualizacji kosztów, stanowią korekty cen transferowych na gruncie art. 11e u.p.d.o.p. Korekty in plus są dopuszczalne, gdy spełnione są warunki art. 11e pkt 1–2 u.p.d.o.p., zaś korekty in minus wymagają spełnienia wszystkich warunków tego przepisu.