Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku była nieprawidłowa z uwagi na błędną interpretację art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, skutkującą niesłusznym doliczeniem dochodu. Skarga kasacyjna została oddalona, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymano.

Raport o oddziaływaniu na środowisko musi być spójny, rzetelny, spełniać wymogi art. 66 ustawy środowiskowej i uwzględniać zarówno przyrodnicze, jak i społeczne aspekty. Obowiązek jego sporządzenia jest uzasadniony nawet w razie braku szczególnego odniesienia do poszczególnych aspektów przez organ.

Decyzja Wojewody Małopolskiego z 1 kwietnia 2014 r. nie naruszała w sposób rażący prawa, a zatem brak było podstaw do stwierdzenia jej nieważności w trybie nadzorczym. Skarga kasacyjna pozbawiona była uzasadnionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem przez NSA.

NSA uznaje, że tytuł wykonawczy nie musi detalicznie ujmować przerw w naliczaniu odsetek, a wcześniejsze orzeczenia sądowe wiążą sąd, eliminując potrzebę ponownego badania stwierdzonych kwestii prawnych.

Pisma wytworzone przez funkcjonariuszy publicznych, przekazane w ramach pełnienia funkcji urzędowej, nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli nie zawierają treści kwalifikujących je jako takie dokumenty, a dostęp do nich regulują przepisy szczególne.

Zobowiązanie do zapłaty opłat zmiennych za usługi wodne nie powstaje z mocy informacji o ich wysokości, lecz wymaga doręczenia decyzji administracyjnej ustalającej wysokość tego zobowiązania, zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Informacja ustalająca wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne, na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie powstaje dopiero z momentem doręczenia decyzji administracyjnej, która ma charakter konstytutywny. Brak doręczenia decyzji w ustawowym terminie skutkuje niepowstaniem zobowiązania podatkowego.