Naczelny Sąd Administracyjny nie odnajdując przesłanek naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną M.-T. Sp. z o.o. stwierdzając, że w postępowaniu nie wystąpiły błędy mogące istotnie wpłynąć na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.

Bezczynność organu administracyjnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, bez wydania formalnej decyzji o odmowie ze względu na nadużycie prawa dostępu, nie usprawiedliwia zarzut skargi kasacyjnej organu, co skutkuje jej oddaleniem.

Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.

Wypłata świadczenia pielęgnacyjnego za okres, w którym osoba wymagająca opieki otrzymywała świadczenie wspierające, stanowi świadczenie nienależnie pobrane, niezależnie od świadomości pobierającego o zaistnieniu okoliczności uzasadniających utratę prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.

Brak rozpoznania wniosków o ulgę w spłacie zadłużenia składkowego nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M.-T. Sp. z o.o. została oddalona, a rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych uznane za zgodne z prawem, bowiem zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a zastosowany środek egzekucyjny nie był zbyt uciążliwy.

Organ administracji publicznej nie może pozostawić wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, uznając za przetworzony, bez wydania decyzji, co stanowi bezczynność administracyjną.