Dokumenty z zakończonego postępowania przygotowawczego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a dostęp do nich reguluje art. 156 k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p.

Bezterminowe i bezwarunkowe wprowadzenie wymogu ratowniczych badań archeologicznych przez gminę w planie miejscowym wykracza poza jej kompetencje oraz narusza konstytucyjne zasady ochrony prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie możliwości zabudowy, co skutkuje nieważnością zaskarżonej uchwały.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za administracyjne kary pieniężne nie może być orzekana na podstawie przepisów o odpowiedzialności osób trzecich zawartych w Ordynacji podatkowej, ponieważ kary te nie stanowią zobowiązań podatkowych.

NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.

Odpowiedzialność członka zarządu za kary pieniężne nałożone na spółkę na podstawie ustawy o grach hazardowych nie podlega przepisom Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiednie stosowanie tych przepisów do kar administracyjnych jest prawnie niedopuszczalne.

Decyzja Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji znaku towarowego z powodu braku zdolności odróżniającej lub opisowego charakteru zgłoszonego oznaczenia jako bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324 ze zm.), co do zasady powinna być uzasadniona w odniesieniu do każdego z towarów

Kwalifikacje zawodowe pracowników samorządowych mogą stanowić informację publiczną, gdy dotyczą osób pełniących funkcje publiczne zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. Sąd odmówił uwzględnienia kasacji, uznając, że organ pozostawał w bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność decyzji kasatoryjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na istotne braki w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. NSA uznał, że ponowne rozpatrzenie sprawy w pierwszej instancji jest niezbędne dla zachowania zasady dwuinstancyjności.