Postanowienie organu administracyjnego, które odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, winno opierać się na szczegółowej i kompleksowej ocenie okoliczności wykazujących brak winy strony w uchybieniu, z uwzględnieniem możliwych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Pomimo braku ostatecznego rozgraniczenia, kwalifikacja działki jako pasa drogowego nie podlega już ponownemu badaniu. NSA uznał ważność wcześniejszych decyzji i prawidłowość nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, potwierdzając obowiązek, nie uprawnienie do jej orzeczenia.

Brak skutecznego doręczenia procedury pocztowej nie może obciążać strony, która uprawdopodobniła brak winy w zaniedbaniu terminu odwołania, co zobowiązuje organ do wyczerpującej analizy okoliczności, zgodnie z art. 58 i 77 §1 k.p.a.

Skarżący, jako adresat decyzji administracyjnej, ponosi odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, jeżeli dokonane ustalenia faktyczne wykazują naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych. Waga naruszenia i charakter deliktu nie uzasadniają odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Decyzja organów administracyjnych, nakazująca Gminie R. zapewnienie prawidłowego natężenia oświetlenia zgodnie z Polską Normą PN-EN 12464-1:2022-01, jest zgodna z prawem i zasadna. Odwołania do normy były właściwe, a argumenty dotyczące błędów pomiarów zostały uznane za bezzasadne.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny przez przepisy ustawowe, mimo braku zaświadczenia kwalifikacyjnego, gdy brak jest ku temu przeciwwskazań medycznych. Uchylanie się przez rodziców od zgody na szczepienia nie wyłącza tego obowiązku.

Skarżąca wykazała interes prawny w uzyskaniu odpisu zupełnego aktu urodzenia swej biologicznej matki. Obiektywna więź biologiczna i tożsamość genetyczna podlegają ochronie konstytucyjnej, uzasadniając żądanie udostępnienia dokumentu.