Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.

Przepis art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 pozwala na przyznanie pomocy publicznej przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji z powodu pandemii COVID-19 w okresie od 2020 do 2021 roku, niezależnie od późniejszego momentu ubiegania się o pomoc.

Zwołanie i prowadzenie obrad rady gminy przez osobę, której mandat radnego wygasł, skutkuje wydaniem uchwały z istotnym naruszeniem prawa; przy upływie roku sąd stwierdza wydanie uchwały z naruszeniem prawa, nie orzekając jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.