Za badania i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach nadzoru zapobiegawczego pobiera się opłaty w wysokości rzeczywiście poniesionych kosztów, co znajduje podstawę w art. 36 ust. 1 ustawy o Inspekcji Sanitarnej.

Opłaty za czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego mogą być naliczane zgodnie z art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz właściwym rozporządzeniem Ministra Zdrowia, obejmując rzeczywiste koszty wykonania czynności przez organy inspekcji.

Za badania laboratoryjne oraz inne czynności w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, przewidziano pobieranie opłat w wysokości kosztów wykonania, niezależnie od ich ponadstandardowego charakteru. Opinia sanitarna w ramach uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy podlega opłacie.

Za czynności wykonywane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego można pobierać opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, bez konieczności dowodzenia, że przekraczają one standardowe wydatki związane z postępowaniem administracyjnym.

W braku prawomocnego i ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego uchwała Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego powoduje skutki prawne, w tym pomniejszenie dotacji w przypadku partii politycznej, których zaniechanie nie może być poczytane za bezczynność organu wykonawczego.

Skarga kasacyjna Gminy Dąbrowa Górnicza została oddalona z powodu braku zasadności zarzutów dotyczących naruszeń prawa materialnego i procesowego, co potwierdziło ważność rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Śląskiego.

Decyzja kasacyjna wydana przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest zasadna, gdy konieczne jest wyjaśnienie okoliczności istotnych dla sprawy, które wykraczają poza zakres dowodowy badany przez organ odwoławczy.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie rozporządzenia RM z 6 maja 2021 r. nie wymagało indywidualnej decyzji administracyjnej. Ograniczenie wolności osobistej na tej podstawie było zgodne z prawem, gdyż wynikało z regulacji prewencyjnej w stanie epidemii.

Decyzja o nałożeniu opłaty za nadzór sanitarny zgodna z prawem, jeśli oparty na wykazanych naruszeniach sanitarnohigienicznych oraz ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zachowaniu przepisów ustalania rzeczywistych kosztów wykonanych czynności przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.i.s., organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej są uprawnione do pobierania opłat za wszelkie czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, w tym analizę dokumentacji, a nie tylko za badania laboratoryjne.

Członek zarządu spółki odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli nie wykazał braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, a przesłanki niewypłacalności były spełnione. Skargę kasacyjną oddalono.

Nie stanowi bezczynności Ministra Finansów niewypłacenie subwencji partyjnej na podstawie uchwały Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego, chyba że w późniejszym terminie Minister uzyska informację korygującą decyzję Komisji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że grunty związane z nieaktywnymi liniami kolejowymi nie spełniają przesłanek zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., co uzasadnia ich opodatkowanie. Oddzielne opodatkowanie poszczególnych składników majątkowych jest dopuszczalne, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem.

Grunty związane z nieczynną linią kolejową podlegają opodatkowaniu wyższą stawką, jako związane z działalnością gospodarczą, nawet przy braku ruchu kolejowego. Nie stanowią one części budowli dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Grunt zajęty pod linię kolejową, jako odrębny przedmiot opodatkowania, może być opodatkowany niezależnie od budowli znajdujących się na nim, co potwierdza rozstrzygnięcie NSA podtrzymujące decyzję organu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż grunty związane z nieczynną linią kolejową, wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie kwalifikują się do zwolnienia przewidzianego dla czynnej infrastruktury kolejowej na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Odwołując się do art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że "ważny interes podatnika" musi być oceniany wszechstronnie, z uwzględnieniem całokształtu sytuacji majątkowej, a nie jedynie jako okoliczność wymagająca nadzwyczajnych rozwiązań.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. S.A., uznając prawidłowość ustaleń faktycznych i zastosowanej wykładni prawa przez sąd pierwszej instancji. Sporne grunty nie stanowią "obszaru kolejowego" i podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą, bez zwolnień przewidzianych dla infrastruktury kolejowej.

Grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych nie kwalifikują się, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l., do zwolnienia z podatku od nieruchomości, gdyż nie stanowią "obszaru kolejowego" w rozumieniu prawa. Tym samym skarga kasacyjna została oddalona.