Postanowienie kasatoryjne wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. jest uzasadnione, jeżeli organ pierwszej instancji nie ustalił aktualnego stanu faktycznego, nie przeprowadził kluczowego postępowania dowodowego oraz naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Usunięcie takich wad nie mieści się w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 § 1 k.p.a., gdyż wymagałoby przeprowadzenia sprawy merytorycznie

Organ odwoławczy może zastosować art. 138 § 2 k.p.a. w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli zmiana obszaru inwestycji oraz istotne braki postępowania wymagają ponownej analizy urbanistycznej, przygotowania projektu decyzji i dokonania uzgodnień. Czynności te nie mają charakteru jedynie uzupełniającego w rozumieniu art. 136 § 1 k.p.a., a ich przeprowadzenie przez organ drugiej instancji naruszałoby

Istniejące w dacie orzekania prawo użytkowania wieczystego ustanowione na rzecz osoby trzeciej wyłącza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n., niezależnie od tego, że prawo to ustanowiono po 1 stycznia 1998 r. i art. 229 u.g.n. nie znajduje zastosowania. Organ zwrotowy nie jest uprawniony do eliminowania tego prawa ani do zawieszania postępowania z uwagi na hipotetyczną

Potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej wymaga wykazania przez wnioskodawcę, przy współdziałaniu organu, prowadzenia działalności określonej w art. 2 ustawy w sposób systematyczny przez co najmniej 12 miesięcy. Niespójne zeznania świadków, nieznajdujące potwierdzenia w materiale archiwalnym ani innych wiarygodnych dowodach, nie uzasadniają przyznania statusu; sama możliwość współpracy

Domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości, nie zostaje obalone przez wykazanie, iż odpady zostały porzucone przez nieustalone osoby bez zgody właściciela. Jeżeli organ, po przeprowadzeniu adekwatnego postępowania dowodowego, nie ustali innego konkretnego posiadacza odpadów, obowiązek ich usunięcia na podstawie art. 26 ustawy o odpadach może

Przy obliczaniu odprawy mieszkaniowej normę na dziecko małżonka uwzględnia się tylko w razie wykazania jego rzeczywistego, wspólnego zamieszkiwania z żołnierzem w dniu wskazanym do kalkulacji świadczenia. Niedopuszczalne jest ponowne uwzględnienie normy na członka rodziny, który został już uwzględniony przy ustalaniu odprawy należnej innej osobie, chyba że zachodzi ściśle określony w art. 47 ust. 1

W skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego może być skuteczny tylko wtedy, gdy zostanie prawidłowo powiązany z naruszeniem przez sąd pierwszej instancji konkretnego przepisu p.p.s.a. stanowiącego podstawę jego rozstrzygnięcia. Nie można skutecznie kwestionować zastosowania prawa materialnego bez uprzedniego lub równoczesnego skutecznego podważenia ustaleń faktycznych

Zarzut naruszenia przepisów u.d.i.p. przez ich niezastosowanie jest nieskuteczny, jeżeli skarżący kasacyjnie nie określa prawidłowej wykładni tych norm ani nie wykazuje błędu subsumcji, a w rzeczywistości podważa ustalenia faktyczne dotyczące zakresu odpowiedzi udzielonej przez organ. Organ nie pozostaje w bezczynności, gdy terminowo odpowiada na wniosek, udostępnia posiadane informacje publiczne oraz

Zarzut naruszenia przepisów u.d.i.p. przez ich niezastosowanie wymaga precyzyjnego wskazania, na czym polega brak subsumcji oraz dlaczego określony przepis powinien stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Nie jest dopuszczalne kwestionowanie, pod pozorem zarzutu naruszenia prawa materialnego, ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji co do zakresu i kompletności odpowiedzi organu na wniosek o informację