Oznaczanie produktu jako "mleko modyfikowane", gdy zawiera ono oleje roślinne, narusza przepisy prawa unijnego i krajowego, nie spełnia definicji "mleka" i może wprowadzać konsumentów w błąd co do jego rzeczywistego składu, co uzasadnia zakaz jego wprowadzenia do obrotu.
Oznakowanie produktu "mleko modyfikowane" narusza unijne przepisy żywnościowe i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia do obrotu na podstawie błędnego oznakowania, co nie spełnia wymagań jakości handlowej.
Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających dodatki niemleczne łamie prawo żywnościowe. Znakowanie produktu, mogące wprowadzić w błąd co do jego właściwości i składu, narusza przepisy Unii Europejskiej, co uzasadnia zakaz jego obrotu.
Sąd stwierdza, że oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" niezgodnie z normami prawa unijnego wprowadza w błąd co do jego składu i właściwości. Takie oznaczenie, zawierające składniki niepochodzące z mleka, nie jest dozwolone do wprowadzenia na rynek według przepisów UE dotyczących znakowania artykułów żywnościowych.
Wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie jest równoznaczne z instrumentalnym zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli organ podatkowy uzasadni jego zasadność przedstawionymi dowodami.
Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.
Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.
Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.
Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy COVID-19 nie samodzielnie uzasadnia przywrócenia terminu, który odbywa się na zasadach określonych w art. 58 k.p.a.; brak wykazania przeszkód nie do przezwyciężenia wyklucza możliwość przywrócenia terminu.