Termin składania wniosków o pomoc finansową, przewidziany w rozporządzeniu, posiada mieszany charakter, gdzie sposób ustalania daty złożenia nie wyłącza stosowania art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a., umożliwiającego zaliczenie terminu przy nadaniu wniosku pocztą.
Organy administracyjne muszą rzetelnie ustalać daty powstania nieprawidłowości w projektach dofinansowanych środkami unijnymi; błędne określenie daty może skutkować naruszeniem procedury i unieważnieniem decyzji administracyjnej przez sąd.
Kontenery telekomunikacyjne, z uwagi na brak trwałego związania z gruntem, nie spełniają przesłanek uznania za budynki, a kwalifikują się jako budowle do celów podatku od nieruchomości.
Numer ewidencyjny producenta rolnego jest przypisany do konkretnej osoby, a nie do gospodarstwa; nie podlega dziedziczeniu ani automatycznemu przejęciu przez inną osobę. Złożenie przez zmarłego wniosku o płatności nie powoduje, że współposiadacz gospodarstwa uzyskuje prawo do pomocy finansowej bez własnego numeru ewidencyjnego.
Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mogą być stosowane do obywateli innych państw członkowskich UE; nie przewidują one wyłączenia ich stosowania ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania. Zarzuty dotyczące dyskryminacji oraz nieadekwatności terminu były nieuzasadnione.
Zaświadczenie potwierdzające utrzymywanie i konserwację zabytkowych obiektów nie może być wydane, jeśli brak jest odpowiednich zezwoleń konserwatorskich, a stan faktyczny budzi wątpliwości według danych z rejestrów i ewidencji organu.
Telekomunikacyjne kontenery, ze względu na brak trwałego związania z gruntem, nie spełniają przesłanek definicyjnych budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., przez co podlegają kwalifikacji jako budowle do celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Zwolnienie od akcyzy może obejmować zwiększoną ilość wyrobów węglowych wynikających z faktury korygującej, poprzez ujęcie tej ilości w dodatkowym projekcie e-DD. Formalnoprawne ograniczenia proceduralne nie mogą wykluczać zwolnienia.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1975 r., wszczęte po ponad 30 latach od jej doręczenia jednej ze stron, ulega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego z 2021 r. Brak doręczenia decyzji wszystkim stronom nie wyklucza jej wejścia do obrotu prawnego.
Sprzedaż działek budowlanych przez współwłaścicieli, dokonana bez aktywnych działań świadczących o prowadzeniu działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż mieści się w zarządzie majątkiem prywatnym.
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepisy art. 100c i 100d specustawy ukraińskiej mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, a nie tylko obywateli Ukrainy, z uwzględnieniem zasad demokratycznego państwa prawnego oraz przepisów prawa unijnego.
W przypadku zakończenia czynności kontrolnych organ jest obowiązany umorzyć postępowanie zażaleniowe dotyczące sprzeciwu przedsiębiorcy na kontynuowanie kontroli; brak jest przesłanek do rozstrzygania merytorycznego w przedmiocie zakończonych działań kontrolnych.
Sprzedaż działek gruntowych przez osobę fizyczną, mająca na celu jedynie racjonalne gospodarowanie majątkiem osobistym, nieprzekraczające zarządu własnymi aktywami, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Prezydent Miasta działający w imieniu gminy na prawach powiatu pełni rolę organu egzekucyjnego w rozumieniu przepisów U.p.e.a., co czyni go płatnikiem akcyzy od sprzedaży dokonywanej w trybie egzekucji, zgodnie z art. 103 ust. 1 U.p.a.
Ocena operatu szacunkowego przez organy administracyjne ogranicza się do badania jego zgodności formalnej; merytoryczna poprawność pozostaje w gestii organizacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych. Sądy nie mogą ingerować w wiedzę specjalistyczną rzeczoznawców.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania naruszenia prawa materialnego i proceduralnego w decyzjach organów administracyjnych dotyczących dopłat obszarowych, przy uwzględnieniu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.
NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że brak było podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej o zwrocie dotacji. Skarżący nie wykazał naruszenia przepisów prawa mających istotny wpływ na wynik sprawy, a ustalenia organu administracyjnego dotyczące niespełnienia wymogów terminowości były prawidłowe.