Stan techniczny budynku nie stanowi przesłanki wyłączającej nieruchomość spod kategorii związanych z działalnością gospodarczą w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Właściciel nieruchomości będącej w posiadaniu przedsiębiorcy podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Brak decyzji ostatecznej organu nadzoru budowlanego wyłączającej budynek z użytkowania uzasadnia uznanie nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, mimo złego stanu technicznego budynku. Opodatkowanie odbywa się na podstawie jego formalnego ujęcia w środkach trwałych przedsiębiorstwa.

Sąd administracyjny właściwie uznał, że organy sanitarne zasadnie odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej T.K., ponieważ wykonane czynności zawodowe nie spełniały przesłanek zawodowego narażenia. Brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych i zajęcia nieruchomości, oparta na przedawnieniu obowiązku oraz bezskuteczności zajęcia, została oddalona. Zarzuty skarżącej były bezzasadne w kontekście stosowanych przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.

NSA uznaje, że spełniając ustawowe wymogi i w oparciu o rzetelne orzeczenia lekarskie, uznano alergiczne zapalenie skóry za chorobę zawodową, wystarczając na wykazaniu zawodowych warunków narażenia pracownika.

Włączenie budynku do gminnej ewidencji zabytków bez udziału właściciela jest nieważne, jeśli narusza jego prawa. W zgodzie z wyrokiem TK brak uzasadnienia wartości zabytkowej czyni wpis do GEZ bezskutecznym.

Racjonalna gospodarka rolna nie obejmuje budynków mieszkalnych, nawet jeśli właściciel posiada status rolnika. Prawo miejscowe, zakazujące budowy w strefach ochronnych, ma nadrzędne znaczenie przy rozstrzyganiu o zatwierdzeniu projektów budowlanych.

Pismo strony skarżącej, będące formą reakcji na działania administracyjne, nie może być kwalifikowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jeśli nie spełnia przesłanek u.d.i.p., nawet jeżeli odnosi się do czynności organów administracyjnych.

Wyznaczenie terminu powstania zaległości z tytułu wskazanego w art. 60 pkt 6 u.f.p. - przy odpowiednim zastosowaniu art. 51 § 1 o.p. - w żadnym razie nie może być wiązane z wypłatą dofinansowania na rzecz beneficjenta. Jest tak z tego względu, że wypłata środków przez organ na rzecz beneficjenta stanowi realizację zobowiązania umownego (cywilnoprawnego), a co za tym idzie - już tylko z tej przyczyny

Art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, przedłużony bez uzasadnienia po 30 czerwca 2024 r., nie znalazł uzasadnienia konstytucyjnego i nie ogranicza prawa do sądu w przypadku bezczynności lub przewlekłości postępowania.

Stwierdzona bezczynność Wojewody w rozpoznaniu wniosku cudzoziemca nie rażącego naruszenia prawa, mimo znacznego obciążenia organu, nie uzasadniała przedłużenia specustawy z 2022 r. wobec zmian okoliczności społeczno-prawnych po 30 czerwca 2024 r.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 25 kwietnia 1975 r. ulega umorzeniu z mocy prawa, gdy wniosek inicjujący postępowanie wpłynął po upływie trzydziestu lat od jej doręczenia, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej kpa.

Zakup samochodu bez przystosowania do niepełnosprawności pracownika nie spełnia wymogów uzyskania zaświadczenia o pomocy de minimis, jako że nie jest uzasadniony celem rehabilitacji zawodowej oraz nie spełnia kryteriów oszczędnego i celowego wydatkowania środków z funduszu rehabilitacji.