Zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji ostatecznej oraz brak możliwości organizacji zjazdu z działki sąsiedniej nie uzasadniają uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k.p.a., gdyż nie spełniają przesłanek tego przepisu, szczególnie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Dane ewidencji gruntów i budynków mają charakter wiążący dla organu podatkowego i nie mogą być kwestionowane w postępowaniach podatkowych, lecz wymagają odrębnego postępowania administracyjnego celem ich weryfikacji.
Orzeczenie NSA potwierdza, iż przy ocenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe wymagana jest rzeczowa analiza jego możliwości wykazania braku winy, uwzględniając złożone orzeczenia TSUE wpływające na rozstrzygnięcie krajowe.
Cofnięcie koncesji na działalność ochrony z uwagi na jednorazowe naruszenie przepisów jest uzasadnione, gdy stwierdza się zagrożenie bezpieczeństwa publicznego, nawet bez prawomocnego wyroku skazującego, o ile zachowanie personelu ochrony przekracza uprawnienia przewidziane ustawą o ochronie osób i mienia.
Wydana przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja podtrzymuje wcześniejszy wyrok stwierdzający nieważność decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, związane z brakiem stosownego upoważnienia do jej wydania oraz niedostatecznym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych dotyczących oznakowania drogi.
Zawieszenie biegu terminów przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w okresie stanu epidemii COVID-19 jest zgodne z prawem i wyklucza przedawnienie. Przekazanie organom nieprawdziwej informacji API przez przewoźnika lotniczego uzasadnia nałożenie kary na podstawie ustawy Prawo lotnicze.
W przypadku sporu dotyczącego uwłaszczenia państwowej osoby prawnej z dnia 5 grudnia 1990, wpis zarządu w księdze wieczystej nie potwierdza powstania prawa użytkowania wieczystego i może być badany przez organ administracji co do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.
Cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu jest uzasadnione, gdy zmianie uległy skład lub surowce zadeklarowane we wniosku o pozwolenie, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia, zwierząt lub środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny czynność tę potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.
Na mocy art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r., nie można przyznać prawa własności działki, jeśli w dniu orzekania nie istnieje na niej co najmniej jeden budynek o cechach określonych w Prawie budowlanym.
Wydanie decyzji zabezpieczającej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 § 1 o.p. jest zasadne, gdy zachodzi uzasadniona obawa ich niewykonania, a przedawnienie jest zawieszone przez decyzję zabezpieczającą. Brak uzasadnienia skargi kasacyjnej oznacza oddalenie środka odwoławczego wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.
W przypadku braku skutecznego doręczenia decyzji organu podatkowego, nie rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia odwołania, co wyklucza możliwość jego przywrócenia, zgodnie z art. 162 § 1 O.p.
Decyzja Prezydenta Miasta Racibórz i Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zobowiązaniu skarżącej do zwrotu wydatków zastępczo poniesionych przez gminę za pobyt jej ojca w domu pomocy społecznej była prawidłowa w świetle prawa o pomocy społecznej.
Budynki przedsiębiorstwa będące w jego posiadaniu, nawet w złym stanie technicznym, są związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., o ile brak decyzji ostatecznej wyłączającej je z użytkowania.