Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych winna przybrać formę decyzji administracyjnej, co umożliwia wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza dopuszczalność wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów ujawnionych po wydaniu decyzji. Odrzuca zarzuty Grupy Producentów o błędne interpretacje prawa, potwierdzając legalność ograniczenia przyznanej pomocy finansowej i nałożenia kary za wprowadzenie organu w błąd.

NSA potwierdził legalność stosowania przepisów dot. zobowiązań podatkowych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach po wyroku TK, uznając działania organów podatkowych za zgodne z prawem i zasadami proceduralnymi dwuinstancyjności.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji, nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nawet jeśli skarżący podejmuje działania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Istnienie rowu melioracyjnego na terenie nie oznacza objęcia całego obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co wyklucza zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji, zgodnie z przepisami Prawa wodnego.

Organ administracyjny, nie może odmówić wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia organizacji społecznej na postawie art. 31 § 1 k.p.a., jeżeli skarżąca organizacja przedstawia konkretne okoliczności sugerujące negatywne oddziaływanie na środowisko potencjalnie naruszające interes społeczny. Organy winny prowadzić postępowanie wyjaśniające po wszczęciu postępowania.

Uchwała w sprawie diet radnych jest aktem prawa miejscowego i jako taka wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przedłużająca się pomimo wezwania sądu, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, zwłaszcza gdy przekroczono ustawowy termin wielokrotnie i nie podjęto żadnych działań.

Uchwała Rady Gminy dotycząca ustalenia diet radnych ma charakter aktu prawa miejscowego, co nakłada obowiązek jej opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak publikacji skutkuje nieważnością uchwały, jako istotnym naruszeniem prawa.

Uchwała Rady Miejskiej ustalająca zasady przyznawania diet radnym jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; nieopublikowanie uchwały stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia jej unieważnienie.

Uchwała dotycząca zasad ustalania diet sołtysów i przewodniczących osiedli stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji w dzienniku urzędowym; jej brak nie pozwala na wejście uchwały w życie, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Sąd uznał, że organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi na pytania wnioskodawcy, nawet jeśli nie dysponuje pełnym zakresem żądanej informacji, pod warunkiem zachowania terminu ustawowego i właściwej oceny zakresu obowiązku udostępnienia informacji publicznej.

Uchwała Rady Miejskiej dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takowej publikacji skutkuje jej nieważnością.

Rów melioracyjny nie spełnia kryteriów systemu kanalizacji deszczowej przewidzianego w art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji jest zasadna, gdyż wymaga połączenia z zarządzanym systemem kanalizacji, a nie jedynie technicznej możliwości odprowadzenia wód.

Zarządzenie Prezydenta Miasta O. z 30 grudnia 2020 r. jako akt prawa miejscowego wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, brak publikacji skutkuje jego nieważnością.

Uchwała rady gminy ustalająca zasady diet i zwrotu kosztów podróży sołtysów jest aktem prawa miejscowego, który wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak takiej publikacji stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.