Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej jest zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., jako podmiot wykonujący zadania publiczne. NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że działalność związana z obrotem energią cieplną ma istotne znaczenie publiczne.

Zasady zwrotu kosztów egzekucyjnych jako środek odwoławczy muszą uwzględniać pełną analizę okoliczności powiązanych ze zgodnością działań egzekucyjnych z prawem, a organy są zobligowane do wyjaśnienia wszelkich faktów mogących wpłynąć na legalność działań, co Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku zasadności zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego przy ocenie zasadności zwrotu unijnego dofinansowania.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Zabezpieczenie prawidłowego odbioru korespondencji należy do obowiązków strony, a uchybienie terminowi, wynikające z braku wskazania aktualnego adresu doręczeń, nie uzasadnia przywrócenia terminu. Skarga kasacyjna oddalona.

Zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie ustawy o odpadach, uzasadniające wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej, której odstąpienie jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu przesłanek znikomej wagi naruszenia i zaprzestania działania.

Odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności nie została właściwie uzasadniona; wymagana jest ponowna analiza pod kątem przesłanek z art. 58 k.p.a., uwzględniająca charakter opłaty oraz działania skarżącej.

Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawo do stypendium socjalnego przysługuje maksymalnie przez 12 semestrów studiowania; okres ten liczony jest niezależnie od faktycznego pobierania świadczeń przez studenta.

Ocena związku przyczynowo-skutkowego między niepodjęciem zatrudnienia a sprawowaną opieką dokonywana przez organ administracji musi uwzględniać obiektywne przeszkody w podjęciu zatrudnienia, wynikające ze sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Syndyk masy upadłości ma prawo wystąpić z wnioskiem o uwolnienie środków z rachunku VAT zmarłego podatnika, co nie przesądza o materialnoprawnej skuteczności wniosku; odmowa wszczęcia postępowania z takiego wniosku przez organ podatkowy jest nieuzasadniona.

Dzierżawca nieruchomości może być uznany za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, co uzasadnia nałożenie na niego obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w sytuacji istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jego stanu technicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszenia prawa materialnego w decyzji o odmowie zgody na pobyt humanitarny, wskazując na nienaruszenie art. 348 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 8 i 12 EKPC.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ podatkowy działał zgodnie z przepisami, pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia z powodu niewystarczającego uzupełnienia braków formalnych dotyczących kluczowych informacji o kwalifikacji prawnopodatkowej.

Blokada rachunku bankowego, jako środek nadzwyczajny, nie może być stosowana jedynie na podstawie podejrzeń związanych z przeszłymi transakcjami; musi przeciwdziałać aktualnym nadużyciom, a organ skarbowy musi wykazać istnienie bezpośredniego ryzyka oraz konieczność przedłużenia blokady.

Refundacje wywozowe na produkty rolne nie mogą być przyznane, gdy nie jest możliwe ustalenie pochodzenia tych produktów jako uzyskanych we Wspólnocie, zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 612/2009, co wyklucza przyznanie refundacji wywozowych w przypadku niezgodności w dokumentacji.

Refundacje wywozowe nie przysługują, gdy brak jest jednoznacznej identyfikacji pochodzenia towarów, co skutkuje niemożnością uznania ich za pochodzące z Wspólnoty, zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009.