Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; brak wystarczających dowodów na pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu uniemożliwia podwyższenie emerytury policyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez RPO z powodu jej klauzuli 'zastrzeżonej' była uzasadniona i zgodna z prawem, biorąc pod uwagę ryzyko dla bezpieczeństwa państwa.

Obowiązek poddania małoletniego osoby szczepieniu ochronnemu jest zgodny z prawem i wymagalny z mocy przepisów krajowych, niezależnie od zgody jego opiekunów prawnych, o ile brak przeciwwskazań lekarskich. Poprawność przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych i brak prawnych przeciwwskazań potwierdzają ważność egzekwowanego obowiązku.

Żądanie informacji publicznej przetworzonej, związane z organizacją pracy i wynagrodzeniami w jednostkach publicznych, wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, co zostało uznane przez NSA za spełnione przez Federację Związkową. Odmowa dostępu na tej podstawie była niezasadna.

Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na skutek wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy było zasadne, gdyż postępowanie administracyjne na etapie I instancji zostało przeprowadzone z uchybieniami proceduralnymi znaczącymi dla rozstrzygnięcia.

Zagraniczna filia uczelni prowadząca działalność na terenie Polski nie może być uznana za jednostkę prowadzącą studia w rozumieniu ustawy o cudzoziemcach, jeśli nie spełnia wymogów stawianych jednostkom systemu szkolnictwa wyższego na podstawie przepisów polskiego prawa.

Brak rękojmi należytego wykonywania zawodu radcy prawnego wynika z dotychczasowego zachowania kandydata, które podważa jego zaufanie i nieskazitelny charakter wymagany dla wykonywania zawodu zaufania publicznego, nawet po zatarciu skazania.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej ze względu na nadużycie prawa musi być formalnie uzasadniona w decyzji administracyjnej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., co gwarantuje ochronę proceduralną poprzez instancyjną i sądowoadministracyjną kontrolę.

Potencjalne oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość wystarczy do uznania właściciela tej nieruchomości za stronę w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, co uzasadnia udział w postępowaniu sądowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż umorzenie postępowania odwoławczego przez organ było niesłuszne z uwagi na niewyjaśnienie statusu procesowego A. P., co naruszało przepisy K.p.a., stąd podtrzymuje uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.

Uchylenie decyzji o zwolnieniu biegłego z uwagi na naruszenie obowiązku wysłuchania biegłego przed podjęciem decyzji przez organy, stanowi kwalifikowaną wadę procesową wpływającą na prawne skutki postępowania.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT, odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej może nastąpić wyłącznie w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu lub interesem publicznym, przy czym każde z tych pojęć wymaga indywidualnej analizy uwzględniającej cały kontekst faktyczny, w szczególności z zastosowaniem zasady proporcjonalności.

Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.

Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.

Przesłanka niepodjęcia lub rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki w ramach art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. wymaga bezpośredniego związku z niepełnosprawnością opiekowanej osoby, w sposób uniemożliwiający pracę zarobkową.