Zajęcie pasa drogowego ulicy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi rodzi odpowiedzialność administracyjną, choć uprzednio wydane decyzje budowlane mogą wskazywać na odmienną sytuację faktyczną i prawną. Decyzja z art. 40 ust. 1 u.d.p. jest niezależna od zezwoleń budowlanych.

Sąd oddala skargę kasacyjną uznając, że włączenie karty do GEZ było zgodne z prawem, a zarzuty formalne oraz ujęte w karcie odniesienia do widoków górskich nie wpływają na prawidłowość materialną decyzji.

Nieruchomość użytkowana przez Polskie Koleje Państwowe, lecz nieposiadająca formalnego tytułu prawnego, "należała" do organu administracji państwowej, co uzasadniało jej komunalizację na rzecz gminy z mocy prawa. Faktyczne dysponowanie mieniem przez PKP, bez formalnego zarządu, nie stanowi prawa wyłączającego komunalizację.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeśli istnieje związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym; nie można uzależniać go od dostępności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., ciężar dowodowy spoczywa na wnioskodawcy w zakresie wykazania spełnienia przesłanek zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, co jest niezbędne do stwierdzenia przejścia własności z mocy prawa. Brak takiego wykazania uzasadnia odmowę nabycia własności z mocy prawa.

Organ podatkowy nie może odmówić wszczęcia postępowania interpretacyjnego z powołaniem się na poglądowy charakter wniosku, jeśli dotyczy on jednoznacznie zdefiniowanego zdarzenia przyszłego, a w razie wątpliwości treściowych organ powinien wezwać stronę do uzupełnienia wniosku.

Wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2025 r. w art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) definicji „trwałe związanie z gruntem” jedynie wyjaśnia (doprecyzowuje) sposób interpretacji tego zwrotu legislacyjnego, zgodny z możliwością jego wcześniejszego odczytania w tożsamy sposób, na co pozwalały zarówno językowe reguły

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak udokumentowanego prawa zarządu nieruchomością przez PKP na dzień 27 maja 1990 r. skutkuje jej przekształceniem w mienie komunalne z mocy prawa, zgodnie z ustawą komunalizacyjną, co wyklucza pretensje PKP do tej nieruchomości.

Interes prawny, jako warunek legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnym, wymaga oceny w kontekście rzeczywistego wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości. Brak pełnej oceny stanu faktycznego uniemożliwia umorzenie postępowania odwoławczego.

Decyzja odmowy umorzenia zaległości składkowych przez ZUS, nawet w obliczu trudnej sytuacji materialnej strony, nie narusza przepisów, gdy organ zachowuje prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, a ciężar dowodu leży po stronie wnioskodawcy.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został uchylony z powodu błędnej wykładni przepisów materialnych dotyczących interpretacji warunków innowacyjności projektu, co skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku wniosku o przekazanie indywidualnej kwoty połowowej, upływ terminu ważności specjalnego zezwolenia połowowego nie uzasadnia umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż przedmiot postępowania nie ustaje wraz z upływem zezwolenia.

Dopuszczalne jest skierowanie na badania lekarskie na podstawie wysokiego prawdopodobieństwa istnienia przeciwwskazań zdrowotnych, opartego na opinii biegłych psychiatariów, a zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, jeśli nie naruszały procedury lub prawa materialnego.

Prokurenci nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu sprzed 1 lipca 2022 r., ponieważ nie są osobami powołanymi do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.