Pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2019 r. stanowiło pierwszą czynność w postępowaniu komunalizacyjnym, skutkującą jego wszczęciem. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 17a ust. 3 ustawy komunalizacyjnej przed jego uchyleniem, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.
Pozbawienie prawa do obrony w postępowaniu sądowo-administracyjnym stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania, co uzasadnia uchylenie wydanego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji.
Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania wymaga wykazania konkretnego interesu społecznego oraz merytorycznego wkładu, który może wpłynąć na decyzję w sprawie. Ogólne stwierdzenia nie spełniają wymagań uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym.
NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego dotyczącego drogi publicznej, która z mocy ustawy o drogach publicznych jest wyłączona z obrotu prawnego, co uniemożliwia jej uwłaszczenie przez podmioty trzecie.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.
Obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynikający z ustawy jest wymagalny bez względu na fakt wystawienia odrębnego zaświadczenia, chyba że szczepienie i badanie odbywają się w różnych placówkach medycznych.
Odpowiedzialność aktualnego wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest ograniczona do zaległości podatkowych powstałych w okresie, w którym posiadał on status wspólnika, lecz obejmuje również zaległości powstałe przed jego przystąpieniem do spółki.
Podmiot mający interes prawny, lecz pominięty jako strona w postępowaniu administracyjnym, zachowuje prawo do wniesienia odwołania, a decyzja nie może stać się ostateczna przez zrzeczenie się prawa do odwołania przez formalną stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania odpadowego było zasadne. Spółka nie przedstawiła okoliczności uzasadniających odstąpienie od kary, a przesłanki art. 189f k.p.a. nie miały zastosowania.