Emitent akcji nie posiada legitymacji skargowej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organu o zawieszeniu obrotu akcjami na rynku regulowanym, albowiem ochronie podlegają interesy inwestorów, a stroną jest wyłącznie giełda, do której decyzja jest kierowana.

W sytuacji, gdy nieprawdziwość informacji w ofercie nie wpływa na wynik postępowania, odmowa przyznania punktów nie rzutuje na zmianę klasyfikacji w rankingu konkursowym, a odrzucenie oferty jako niewiarygodnej nie jest konieczne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umieszczenie reklam bez zezwolenia w pasie drogowym stanowi administracyjne naruszenie prawa, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, niezależnie od argumentów o znikomym naruszeniu. Utrzymano w mocy wyrok WSA oddalający skargę.

Ponowna ocena projektu przez instytucję wsparcia musi dokonywać się zgodnie z określonymi regułami proceduralnymi, w tym wymogiem ponownej weryfikacji niespełnionych kryteriów, przy zachowaniu jednomyślności organu oceniającego. Naruszenie tych zasad skutkuje wadliwością decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że interpretacja przepisów dotyczących płatności obszarowych powinna być dokonana w odniesieniu do każdej płatności indywidualnie; organ administracyjny błędnie przyjął sumowanie zawyżeń działek dla różnych kategori. Wyrok uchyla wcześniejsze decyzje.

Umorzenie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nie narusza konstytucyjnych zasad zaufania do państwa i prawa oraz nie jest sprzeczne z Konwencją o ochronie praw człowieka.

Środki finansowe PFRON wydatkowane w ramach programu nie podlegają zwrotowi, jeśli zostały wykorzystane zgodnie z ogólną kategorią wydatków określoną w dokumentacji programowej i nie stwierdzono obiektywnych nieprawidłowości. Skarga kasacyjna organu nie była zasadna.

Wykładnia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie zezwala organom nadzoru na nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyz obejmujących zakres wykraczający poza techniczne oceny jakości robót; obowiązek doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem winien być kształtowany przez organy, nie zaś przez autorów ekspertyzy.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, konieczne jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Niedochowanie obowiązku zabezpieczenia możliwości złożenia wniosku, poprzez alternatywne metody, wyklucza możliwość pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku.

Właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieuiszczenie opłaty elektronicznej przy przejeździe drogą krajową, jeśli nie przedstawi dowodów wskazujących na legalne użyczenie pojazdu, zwłaszcza w przypadku niewykazania obecności rzekomego użytkownika w kraju.

Zmiana terminu wykonania robót budowlanych nałożonych decyzją na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest niedopuszczalna, jeżeli zagraża to interesowi społecznemu, nawet jeśli wynika z trudności finansowych i organizacyjnych strony.

Wystawienie faktur przez podmiot nieprowadzący rzeczywistej działalności gospodarczej, a stwarzający pozory obrotu, uniemożliwia skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., bez względu na świadomość podatnika o fikcyjnej naturze transakcji.

Kara nałożona za przejazd pojazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej jest zasadna, gdy właściciel pojazdu nie przedstawił dowodów na użyczenie pojazdu innej osobie oraz nie wyposażył pojazdu w wymagane urządzenie viaBox.