Bezczynność Polskich Kolei Państwowych S.A. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej była nieuzasadniona, gdyż nie wykazano całościowego wyłączenia stosowania przepisów u.d.i.p. przez odrębne regulacje prawne dotyczące tej samej materii.

Decyzja o odmowie wydania wizy krajowej przez konsula nie podlega kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 5 pkt 4 p.p.s.a., a skarga kasacyjna w tej materii jest niedopuszczalna. NSA oddalił skargę odrzucając stwierdzenie naruszenia prawa do sądu oraz przepisów konstytucyjnych i unijnych.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA, jako niespełniająca przesłanek kwalifikowanej bezprawności, podlega oddaleniu. Proceduralne działania organu były zgodne z obowiązującymi przepisami kpa.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.

Numer telefonu, będący w posiadaniu administratora danych, nie stanowi danych osobowych, o ile nie można go przypisać do konkretnej osoby fizycznej bez nieproporcjonalnego wysiłku. Przetwarzanie takiego numeru nie wymaga podstawy prawnej wynikającej z RODO, gdy brak jest dostępnych sposobów na jednoznaczną identyfikację osoby nim korzystającej.

Numer telefonu, bez powiązania z dodatkowymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby fizycznej, nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, chyba że istnieje rzeczywista możliwość rozsądnie prawdopodobnego wykorzystania tych danych do jednoznacznej identyfikacji.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, jeżeli samodzielnie nie umożliwia identyfikacji osoby fizycznej, zaś posiadanie go nie gwarantuje pozyskania informacji identyfikacyjnych.

Protokół z posiedzenia Komisji Kodyfikacyjnej Ustroju Sądownictwa i Prokuratury stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku, gdy strona postępowania administracyjnego żąda dostępu do akt i dokumentów tego postępowania, zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. Sp. k. za bezzasadną, podtrzymując decyzję organu podatkowego oraz wyrok WSA, wskazując na brak wykazania właściwego wpływu potencjalnych naruszeń proceduralnych i błędów wykładni.