Nieprecyzyjne zarzuty skargi kasacyjnej, które nie wskazują konkretnych naruszeń prawa procesowego i materialnego, nie mogą skutecznie podważyć rozstrzygnięcia sądu I instancji. Sąd ma obowiązek jedynie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, a ich niewłaściwa konstrukcja uniemożliwia skuteczne odwołanie.

Przedłożenie przez inwestora nowego operatu geodezyjnego w postępowaniu odwoławczym, który nie był znany organowi I instancji, stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności, a organ powinien uchylić decyzję pierwszoinstancyjną w trybie art. 138 § 2 k.p.a. oraz skierować sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W sytuacji kolejnego wniosku o ochronę międzynarodową, brak przedstawienia przez cudzoziemca nowych okoliczności znacząco zwiększających szanse uzyskania ochrony, uzasadnia uznanie takiego wniosku za niedopuszczalny.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia przez profesjonalnego przedsiębiorcę, nawet działającego w zakresie użyteczności publicznej, nie uprawnia do odstąpienia od kary pieniężnej, jeśli naruszenie trwało długi czas i nie było znikome.

Pojęcie "terenu" w art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. obejmuje całą działkę ewidencyjną. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, wyrażoną w planie miejscowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał związku z polskością, co uzasadniało odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Decydujące znaczenie miała interpretacja pojęcia związku z polskością oraz ocena spełnienia tej przesłanki.