Brak możliwości odnalezienia dokumentacji budowlanej z przeszłości nie uprawnia do uznania wykonanych robót za samowolę budowlaną, a legalność robót należy oceniać na podstawie dostępnych materiałów dowodowych i historycznych uwarunkowań.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznającej prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji celowej przez Gminę P. za jej wykorzystanie niezgodne z przeznaczeniem, bez przedawnienia zobowiązania, potwierdzającą poprawność ustaleń sądów niższej instancji.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy Parku Kultury i Wypoczynku został zrealizowany, co wyklucza jej zwrot; realizacja celu nie zawsze wymaga działań budowlanych, gdyż obejmuje również adaptację terenu jako zieleń miejską.

Brak realnej możliwości efektywnego zarządzania operacjami transportowymi przez jedną osobę w nadmiernie rozproszonych przedsiębiorstwach, skutkuje uzasadnioną utratą dobrej reputacji, w przypadku najbardziej poważnego naruszenia przepisów transportu drogowego.

Zamknięcie możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla dalszych krewnych, gdy bliżsi nie legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności, jest uzasadnione przepisem art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zarzuty dotyczące błędnej wykładni nie były skuteczne, ponieważ nie odniesiono się do właściwej podstawy prawnej.

Posiadanie tytułu prawnego do gruntów rolnych nie wystarcza do przyznania wsparcia na zalesienie; konieczne jest faktyczne ich rolnicze użytkowanie. Formalny właściciel nie prowadzący samodzielnej działalności rolniczej nie spełnia definicji rolnika.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek technicznych i prawnych, w tym zgodności z decyzjami o warunkach zabudowy oraz pozwoleniem na budowę i użytkowanie. Lokale garażowe nieuznane za samodzielne nie mogą być traktowane jako odrębne lokale mimo ich odrębności technicznej.

Odmowa stwierdzenia nabycia własności drogi przez Gminę z mocy prawa ze względu na brak formalnego uznania jej publicznego statusu była przedwczesna. Wymaga to dogłębnego zbadania historycznych podstaw prawnych zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych.

Wydanie decyzji administracyjnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem zażalenia na postanowienie konserwatora zabytków narusza art. 106 § 1 k.p.a., co czyni taką decyzję nieważną. Organ I instancji powinien zawiesić postępowanie do uzyskania ostatecznego stanowiska organu współdziałającego.

W postępowaniu dotyczącym umorzenia zadłużenia z tytułu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego organ odwoławczy, uchyliwszy decyzję organu I instancji, prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co do którego sąd nie doszukał się uchybień proceduralnych.

Orzekanie w sprawach umorzenia składek ZUS wymaga pełnych akt administracyjnych, przy założeniu, że umorzenie możliwe jest tylko po jednoznacznym wykazaniu trwałej trudności materialnej i stosownego uszczegółowienia w aktach sprawy.

NSA uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie może uniemożliwiać lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej poprzez wyznaczenie maksymalnych wysokości zabudowy, co uznawane jest za naruszenie przepisów prawnych, szczególnie art. 46 ust. 1 Uwrust.

Stacja bazowa telefonii komórkowej posiada status inwestycji celu publicznego, co umożliwia jej lokalizację zgodnie z obowiązującymi zasadami zagospodarowania i bez potrzeby decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o ile nie wpływa nadmiernie na chronione interesy sąsiadów.

Decyzja administracyjna dotycząca ustalenia warunków zabudowy zagrodowej nie jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, o ile zabudowa ta pozostaje funkcjonalnie związana z prowadzonym gospodarstwem rolnym, nawet przy braku jej pełnej własności przez inwestora.

NSA uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na błędne zastosowanie przepisów k.p.a. zamiast ustawy PROW, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając zasadność skargi kasacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Rozstrzygnięcie decyzji administracyjnej dotyczy wyłącznie jej osnowy, a uzasadnienie nie stanowi jego część samoistnej. W sprawie zmiany świadczenia organ może wskazać element informacyjny, ale nie może samodzielnie decydować o zwrocie świadczenia jako nienależnego.

Roboty budowlane polegające na instalacji dodatkowych anten na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej wymagają pozwolenia na budowę, gdyż stanowią jej rozbudowę, co wynika z art. 29 ustawy Prawo budowlane, a zmiana parametrów obiektu wyklucza wyłącznie zgłoszenie.

Uchwała rady gminy uchylająca uchwałę o utworzeniu parku kulturowego wymaga zachowania analogicznej procedury jak przy jego tworzeniu, w tym zasięgnięcia opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków i informowania lokalnej społeczności, a jej brak uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą, bez faktycznego zajęcia gruntu na tę działalność, nie stanowi przesłanki do objęcia go podatkiem od nieruchomości, lecz winien być traktowany jako podległy podatkowi rolnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyjmując prawidłowość rozstrzygnięcia organów niższej instancji w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej z uwagi na brak wykazania naruszenia prawa materialnego i procesowego mogącego wpływać na wynik sprawy.

Organ celny ma prawo unieważnić zgłoszenie wywozowe w przypadku braku wiarygodnych dowodów potwierdzających wywóz towaru poza UE, co spoczywa na eksporterze. Dokumenty muszą być w oryginale lub odpowiednio poświadczone.

E.G. nie wykazała, że naruszenie praw pacjentów miało charakter systemowy i trwały, co było warunkiem niezbędnym do wszczęcia postępowania o naruszenie zbiorowych praw pacjentów. Skarga kasacyjna oddalona.

Dla wszczęcia postępowania dotyczącego zbiorowych praw pacjenta zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.p. nie wystarcza wykazanie jednostkowego naruszenia. Uprawdopodobnienie musi dowodzić zorganizowanego i systemowego naruszenia praw pacjentów przez podmiot.