Brak podstaw do rozłożenia na raty i umorzenia części dofinansowania według art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p., przy uznaniu niewystarczających warunków finansowych beneficjenta dla udzielenia ulg, prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Domy wczasów dziecięcych mogą realizować dotowane formy kształcenia przez cały rok, w tym podczas ferii. Uczestnicy takich zajęć nie tracą statusu wychowanków uprawnionych do dotacji, o ile pobyt nie jest wypoczynkiem w rozumieniu art. 92a-92t u.s.o.

Uczelnia publiczna, wynajmująca lokale pracownikom jako tzw. lokale zastępcze, nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Tym samym nie powinna być traktowana jako przedsiębiorca przy ustalaniu warunków przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Decyzja Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego dotycząca zwrotu części środków unijnych została prawidłowo utrzymana w mocy przez sądy, z uwagi na brak wykazania spełnienia kryterium konkurencyjności i należytego wykonania usług przez oferenta.

NSA oddala skargę kasacyjną spółki, uznając brak podstaw do odstąpienia od nałożonej kary wynikającej z ustawy SENT z uwagi na niezastosowanie przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu spółki, potwierdzając prawidłowość decyzji organu I instancji.

Umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z 1954 r. po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji i niezakończenie sprawy do wejścia w życie ustawy nowelizującej uzasadnia zastosowanie umorzenia z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi.

Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.

Organ publiczny, udzielając odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie może być uznany za bezczynny, jeżeli szczegółowo odniesie się do każdego pytania we wniosku, nawet gdy niektóre odpowiedzi stanowią odmowę udzielenia informacji spoza zakresu ustawowego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż prawidłowo uchylono decyzję nakładającą administracyjną karę pieniężną z uwagi na brak rozpatrzenia możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sprzeciw skarżącego wniesiony został zgodnie z przepisami, a jego podstawa nie zasługiwała na uwzględnienie.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

Wytyczne Zespołu doradczego, stosowane przez Ministra do oceny wniosków stypendialnych, nie mogą naruszać lub uzupełniać szczegółowych kryteriów przyznawania stypendiów, przewidzianych przez rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzutów proceduralnych na wynik postępowania; uznano decyzję o zwrocie środków z dofinansowania za prawidłową.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta Radomsko została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona uzasadnionych podstaw prawnych do uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie dotacji oświatowej.

Skarga kasacyjna A. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Środki unijne zostały wykorzystane niezgodnie z umową, co uzasadniało decyzję o ich zwrocie. Brak uchybień sądu i organu administracyjnego.

Właściciele nieruchomości są obowiązani do usunięcia odpadów, jeśli ich zdeponowana ilość na działce przekracza ustalone normy, niezależnie od subiektywnej chęci zagospodarowania tej ziemi, z uwagi na kwalifikację jako odpady według obowiązujących przepisów o odpadach.

Udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia Prezesa Zarządu spółki, której większościowym udziałowcem jest Skarb Państwa, nie może być ograniczone, chyba że spółka wykaże, iż informacja ta ma obiektywny przymiot tajemnicy przedsiębiorcy, co wymaga pełnej i precyzyjnej argumentacji.

Sąd najwyższej instancji podtrzymuje uznanie oczywistości omyłki pisarskiej jako podstawy do sprostowania dokumentu urzędowego, podkreślając konieczność zgodności sprostowania z ogólną wolą organu wyrażoną w dokumencie, bez ingerencji w merytorykę decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.

W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.

Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.

Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.

NSA oddalił skargę kasacyjną D. A., uznając za zgodne z prawem żądanie zwrotu środków PFRON, ze względu na niewypełnienie umowy dofinansowania. Wykazano, że strona nie umożliwiła przeprowadzenia przewidzianej umownie kontroli pojazdu oraz zaniechała poinformowania organu o istotnych zmianach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił materiał dowodowy, niepotrzebnie żądając dowodów dotyczących wodoodporności, co nie miało istotnego wpływu na klasyfikację taryfową. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia.

Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.