Dopuszczalne jest ustalenie podwyższonej opłaty za odprowadzanie ścieków naruszających warunki pozwolenia wodnoprawnego, jeśli zostanie wykazane przekroczenie wartości wskaźników zanieczyszczeń i brak przesłanek do odstąpienia od opłaty.

Dopuszczenie odstępstw w decyzji o warunkach zabudowy wymaga szczegółowego i przekonującego uzasadnienia w analizie urbanistyczno-architektonicznej. Ich brak skutkuje nieważnością podjętych decyzji z uwagi na naruszenie kryteriów praworządności w procesie administracyjnym.

Skarga kasacyjna wniesiona przez [...] i [...] dotycząca decyzji o ustaleniu odszkodowania za przejętą nieruchomość jest bezzasadna, gdyż sporządzony operat szacunkowy jest zgodny z przepisami prawa, a zarzuty kasacyjne nie spełniały wymogów proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że Minister Infrastruktury prawidłowo odmówił zgody na odstępstwo z uwagi na brak trwałego oznakowania pojazdu numerem identyfikacyjnym zgodnie z wymogami bezpieczeństwa.

Informacja o kraju pochodzenia produktów spożywczych musi być dostępna w sposób czytelny i dobrze widoczny zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 543/2011. Brak spełnienia tego wymogu uzasadnia nałożenie stosownej kary administracyjnej.

Zarządzanie aktywami publicznymi przez podmiot wykonujący zadania własne jednostki samorządowej, nie ukierunkowane na zysk w warunkach rynkowych, wyklucza opodatkowanie rekompensat uzyskiwanych przez ten podmiot podatkiem VAT, jako niespełniające przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Kontrolowany przewóz towarów wrażliwych podlega systemowi SENT, jeśli nie spełnia kryteriów przesunięcia międzymagazynowego w rozumieniu przepisów; cysterna nie kwalifikuje się jako magazyn. Spółka została słusznie uznana za podmiot wysyłający z obowiązkiem dokonania zgłoszenia.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy SENT, przewoźnikiem jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz towarów, odpowiadający za zgłoszenie i aktualizację danych w systemie SENT, a nie podmiot umownie zobowiązany do przewozu.

Wobec nierezygnacji do 31 grudnia 2023 r. ze specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na dotychczasowych zasadach nie powstało. Skarga kasacyjna jest oddalona. (art. 63 ustawy o świadczeniu wspierającym)

Powikłania zdrowotne pracownika i awarie techniczne nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających zawieszenie terminu na złożenie tłumaczenia patentu europejskiego. Choroba nie jest siłą wyższą, a pełnomocnik winien zapewnić właściwą organizację pracy.

Nałożenie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków zgodnych z ustawą SENT jest zasadne, gdy zgłoszenie SENT zostało niekompletnie uzupełnione, a w sprawie nie zaktualizowały się przesłanki odstąpienia od kary z uwagi na interes publiczny lub ważny interes podmiotu odbierającego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu błędnie przyjął niewłaściwe rozumienie art. 100d ustawy o pomocy Ukrainie, co wymagało uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, uznając za słuszne zarzuty naruszenia bezczynności organu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nielegalne zajmowanie pasa drogowego poprzez pozostawienie fundamentów bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, gdyż naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych nie może być uznane za znikome. Brak decyzji pozytywnych organów administracyjnych nie zwalnia z obowiązku przestrzegania terminów zezwoleń.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, nawet w następstwie błędnej wykładni pisma administracyjnego, stanowi delikt administracyjny, za który należy nałożyć karę pieniężną, jeśli powoduje długotrwałe naruszenie prawa.

Dla ustalenia opłaty stałej z art. 271 ust. 5a p.w. konieczne jest ustalenie, czy przedsięwzięcie jest obiektem liniowym w rozumieniu art. 271 ust. 5b p.w., co decyduje o potencjalnym wyłączeniu opłaty stałej za pobór wód powierzchniowych.

Za niezgodne z warunkami zezwolenia gospodarowanie odpadami, wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne, gdy potwierdza je dowód z urzędowego protokołu kontroli, a sąd uznaje naruszenia za istotne względem ochrony środowiska.

Decyzja o nałożeniu na spółkę T. administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego jest prawidłowa. Zarzuty dotyczące przedawnienia oraz proceduralne są niezasadne. Skarżąca naruszyła warunki pozwolenia poprzez przekroczenie dopuszczalnych stężeń siarczanów.

NSA potwierdził, że brak spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej uzasadnia odmowę zmiany decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów, a zarzuty proceduralne w skardze kasacyjnej były bezzasadne.

Rażące naruszenie art. 37a § 1 i 2 k.k. przez Sąd Rejonowy skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w związku z niedopuszczalnym orzeczeniem kary grzywny w miejsce obligatoryjnej kary pozbawienia wolności.

Prezydent Miasta Łodzi dopuścił się bezczynności w zakresie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej, a zaległości z opłatami przekształceniowymi lat wcześniejszych nie stanowią przeszkody prawnej do wydania zaświadczenia.

Stwierdzenie nieważności decyzji zależnej od decyzji uprzednio zniesionej ex tunc jest zasadne, gdyż decyzja ta traci skutki prawne od daty wydania decyzji źródłowej; wymaga również zgodności z prawem całej procedury wydawania decyzji zmieniającej.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie wygasa na mocy art. 72 ust. 3 u.u.i.ś., jeśli przed upływem przewidzianych terminów wydano decyzje o warunkach zabudowy i pozwoleniach na budowę. Ewentualne niezgodności w realizacji inwestycji nie uzasadniają stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 k.p.a.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ, jeśli uznane za skuteczne i dopuszczalne, zgodnie z art. 60 i 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uzasadnia umorzenie postępowania kasacyjnego i zwrot uiszczonego wpisu.

W postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji, ocena ogranicza się do istnienia kwalifikowanych wad, wyłączając klasyczną kontrolę instancyjną. Skarga kasacyjna musi odnosić się do rażącego naruszenia prawa, a nie do samych uchybień materialnych czy proceduralnych historycznej decyzji administracyjnej.