Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż regulacje statutowe dotyczące przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie naruszają prawa, gdyż autonomia samorządów pozwala na takie postanowienia, o ile nie są wyraźnie zakazane przez prawo.

Przyjęcie przepisów uchwały Rady Gminy, przyznających diety za prace w komisjach wyborczych, nie stanowiło naruszenia prawa. Jednostki samorządu mają prawo ustalać zasady wynagradzania w granicach ustaw. Uchylenie wyroku WSA Gliwice i decyzji Wojewody Śląskiego.

Wpis do CEIDG stanowi domniemanie prawne prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje do ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że zostanie obalone dowodami potwierdzającymi faktyczne zaprzestanie działalności.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją ustawy w 2022 r., która odrębnie wskazała ich w katalogu podmiotów objętych tym obowiązkiem.

Umowy zawarte między płatnikiem a wykonawcą, choć nazwane umowami o dzieło, nie mogą być tak kwalifikowane, jeśli ich przedmiotem są standardowe czynności usługowe bez indywidualnego rezultatu. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy dotyczące umowy o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Zalecenia pokontrolne dotyczące oznakowania mięsa wieprzowego, wskazujące na nieprawidłowości w deklarowanej masie netto, są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Nieprawidłowość stosowanych procedur pomiarowych i ewentualnych błędów nie może obciążać przewoźnika, a w przypadku ich wystąpienia wyniki pomiarów powinny być adekwatnie korygowane. Zatwierdzone klasy dokładności wag muszą być respektowane w postępowaniach administracyjnych nakładających kary, aby uniknąć naruszenia zasady pewności prawa.

Obowiązek uiszczania opłat rocznych za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji przechodzi na nabywcę nieruchomości w trybie licytacji komorniczej, niezależnie od poinformowania nabywcy przez zbywcę. Uregulowanie zawarte w art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wymaga wcześniejszego powiadomienia, aby obowiązki przeszły na nabywcę.

Decyzja o odmowie uwzględnienia skargi kasacyjnej jest zgodna z prawem, ponieważ zastosowano prawidłowe procedury administracyjne, a planowana zabudowa odpowiada przepisom prawa oraz istniejącym warunkom przestrzennym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że samowolna nadbudowa budynku mieszkalnego dokonana bez zgody na budowę nie jest możliwa do zalegalizowania, jeśli narusza obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zasadzający się na ograniczeniu wysokości zabudowy.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, mające charakter epizodyczny, nie mogą być stosowane do oceny bezczynności lub przewlekłości postępowań administracyjnych po 30 czerwca 2024 r. ze względu na naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA podkreślił, że klauzula "tajne" nadana aktom administracyjnym dotyczącym bezpieczeństwa państwa jest prawnie uzasadniona i zgodna z wymogami ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przyznanie jednorazowych diet członkom komisji wyborczych jednostki pomocniczej przez Radę Miasta w granicach obowiązującego prawa nie narusza zasady samodzielności gminy, zaś nieważność uchwały stwierdzona rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody została wadliwie zastosowana.

Art. 35 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie wyklucza regulacji przez gminę diet dla członków komisji wyborczych w statucie jednostki pomocniczej. Samorząd posiada samodzielność statutową, ograniczenia winny wynikać jedynie z wyraźnych przepisów.

Zasiłek celowy na remont zniszczeń powodziowych jest należny niezależnie od dochodów i miejsca zamieszkania poszkodowanego. Decyzje administracyjne odmawiające zasiłku, opierające się na narzuconych, pozaustawowych warunkach, są niezgodne z obowiązującym prawem.

Domniemanie posiadania zgodne z prawem, wynikające z art. 341 Kodeksu cywilnego, nie zastępuje prawa własności ujawnionego w księgach wieczystych, uniemożliwiając samoistnemu posiadaczowi wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego w tym zakresie.

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy sędzia powołany w oparciu o przepisy ustawowe z 2017 r., co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy celem zapewnienia niekwestionowanej niezawisłości sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że brak było podstaw do uznania nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego za umorzone w całości, z uwagi na brak wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Trudna sytuacja materialna rodziny nie uzasadnia umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego w całości; możliwe jest jedynie umorzenie odsetek, gdy brak innych szczególnych okoliczności.

Odmowa wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez stronę skarżącą była prawidłowa, gdyż istnieje ostateczna decyzja wpisująca obiekt do rejestru zabytków, co uniemożliwia poświadczenie stanu przeciwnego.

Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji liniowej nie narusza praw osób trzecich i nie wymaga określania warunków kontynuacji funkcji i parametrów zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. Nieprzeprowadzenie dowodu z odkopu było prawidłowe.

W przypadku podmiotu naruszającego zasady uczciwego obrotu i przekraczającego zakres zezwolenia, KNF jest uprawniony do nałożenia sankcji, w tym do cofnięcia zezwolenia, zgodnie z art. 234 ustawy o funduszach inwestycyjnych, kiedy działania podmiotu mają rażący i powtarzający się charakter.

Naruszenie przez Urząd Patentowy RP zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, stanowi podstawę do uchylenia zarówno decyzji organu, jak i wyroku sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za autentyczność dokumentów składanych wniosków o świadectwa kierowcy, a ich brak weryfikacji uprawnia organ do cofnięcia świadectwa i zawieszenia wydawania nowych.