Operat szacunkowy sporządzony dla celów ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości pozostaje aktualny i nie wymaga cyklicznej aktualizacji, o ile określa wartość na historyczną datę sprzedaży nieruchomości. Przedawnienie opłaty planistycznej określają przepisy upzp, a nie ordynacja podatkowa.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku przesłanek do uchylenia wyroku WSA i decyzji organu administracji oraz prawidłowości zastosowania prawa wobec ustaleń faktycznych niezawierających naruszeń wpływających na wynik sprawy.
Wpłata nieprzeznaczona na pokrycie całkowitej kwoty zaległości i odsetek musi być proporcjonalnie zaliczona na oba te składniki, stosownie do art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Podatnik może określić przeznaczenie wpłaty co do typu zobowiązania, ale rozliczenie odbywa się według ustawowych zasad przedawnienia i zaliczenia.
Postanowienie Sądu o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość decyzji administracyjnej oraz oceny sądowej, wykazując brak przesłanek do umorzenia składek. Skarżący nie dowiódł nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających umorzenie należności składkowych.
Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statkach badawczych, które nie są eksploatowane w komunikacji międzynarodowej, podlegają opodatkowaniu w Polsce bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, mimo przedstawienia interpretacji indywidualnych stanów faktycznych niezgodnych z rozpoznaną sprawą.
Rekompensata wypłacana przedsiębiorstwu na mocy ustawy o systemie rekompensat stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., wolną od podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ jest finansowana ze środków publicznych i spełnia kryteria bezzwrotnej pomocy finansowej.
Dla skutecznego wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji Podatkowej, skarżący musi wykazać istnienie nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub dowodów nieznanych organowi skarbowemu w momencie wydawania decyzji ostatecznej. Wznawianie postępowania nie może służyć jako środek do powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość decyzji o rozbiórce parkingu, gdyż utwardzenie terenu stanowiło konstrukcję budowlaną wymagającą pozwolenia, a ostateczność decyzji wstrzymującej budowę została potwierdzona. Wniosek o legalizację nie został złożony, co uzasadniało decyzję o rozbiórce.
Art. 72 ust. 2 pkt 2 lit. k ustawy ooś, wyłączający konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przy przedłużeniu koncesji, nie narusza prawa unijnego, w szczególności Dyrektywy ocenowej, jeśli nie rozszerza zasięgu inwestycji. Sąd uznał kontrolę organu administracyjnego za zgodną z prawem.
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie została oddalona. Decyzja zabezpieczająca wydana z naruszeniem art. 33 Ordynacji podatkowej nie spełnia wymogów uzasadnienia narzuconych przez art. 210 O.p., co prowadzi do jej uchylenia.
Śmierć strony postępowania w okresie jego fakultatywnego zawieszenia nakłada na organ obowiązek zmiany podstawy zawieszenia na obligatoryjną zgodnie z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., co uniemożliwia umorzenie postępowania na podstawie art. 98 § 2 k.p.a., o ile termin ten nie upłynął.
Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie wystarcza samo stwierdzenie uchybienia przepisom; konieczna jest ocena, czy skutki naruszenia uzasadniają wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego ze względu na społeczno-gospodarcze konsekwencje.
Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 254 § 1 o.p. wymaga zaistnienia nowych okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym. Ocena dowodów nie stanowi zmiany okoliczności uzasadniającej ponowne rozpatrzenie decyzji podatkowej.
Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa, podlega oddaleniu, gdyż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym, jeśli ocena sprzeczności z przepisami nie jest oczywista.
Skarga kasacyjna, jako nieposiadająca usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.; decyzje administracyjne w sprawie egzekucji były zgodne z prawem.
Członek zarządu może wykazać brak winy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, nawet jeśli taki wniosek został złożony z opóźnieniem przez poprzedni zarząd.
Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej nie znajduje zastosowania do użytkowników wieczystych, co wyklucza umorzenie postępowania odszkodowawczego wobec nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste, nawet gdy stanowią obszar kolejowy.
W przypadku pobierania emerytury przez osobę ubiegającą się o świadczenie pielęgnacyjne, wymogiem jego przyznania jest skuteczne zawieszenie wypłaty emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. Brak zawieszenia tego świadczenia przed terminem eliminuje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach obowiązujących przed 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nabycie prawa własności urządzeń związanych z użytkowaniem wieczystym przez PKP wymaga jednoznacznej identyfikacji w dokumentach decyzji administracyjnej; brak załącznika z wykazem urządzeń skutkuje wadą decyzji, uniemożliwiającą jej prawidłowe wykonanie.
Skarga kasacyjna oddalona. Odróżnienie codziennych trudności finansowych od wyjątkowych przypadków uprawniających do specjalnego zasiłku celowego. Decyzje organów zgodne z prawem i w ramach uznania administracyjnego.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, iż oczywiste naruszenie przepisów prawa krajowego dotyczących homologacji pojazdu, dokonane w procesie rejestracji, nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że uchybienie proceduralne w rejestracji pojazdu bez odpowiedniego dokumentu homologacyjnego nie było rażące, tym samym oddalając skargę kasacyjną.
Brak wskazania nazw ulic w uchwale o zaliczeniu do dróg publicznych nie przesądza o ich statusie. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego przebiegu i nazwy ulicy w drodze wyczerpującego postępowania dowodowego.
Interes prawny właściciela nieruchomości sąsiedniej może powstać wtedy, gdy projektowany podział ingeruje w wykonywanie prawa własności tej nieruchomości. Wobec braku zaistnienia takiej sytuacji, skarga kasacyjna zostaje oddalona.