Sąd administracyjny, uznając, iż milczące zaopiniowanie uchwały o planie miejscowym przez RDOŚ nastąpiło zgodnie z art. 25 ust. 2 Upzp, uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały, podkreślając brak istotnego naruszenia prawa.

Decyzja Prezesa Zarządu PFRON w sprawie wysokości dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z przepisami ustawy o rehabilitacji i unijnym rozporządzeniem nr 651/2014; brak terminowego wniosku oznacza brak niezbędności pomocy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nadmierna anonimizacja dokumentów, która uniemożliwia uzyskanie przez wnioskodawcę ich pełnej treści, czyni organ bezczynnym, a organ jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej w sytuacji odmowy dostępu do informacji.

Postępowanie nieważnościowe decyzji administracyjnych ma charakter nadzwyczajny i nie prowadzi do ponownej merytorycznej kontroli decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana zgodnie z prawem, przy braku uzależnienia od rozstrzygnięcia postępowań zwrotowych.

Węzeł betoniarski, jako wolnostojące urządzenie techniczne trwale związane z gruntem, stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.; jego opodatkowanie obejmuje całość z punktu widzenia gospodarczo-funkcjonalnego.

Brak bezczynności i przewlekłości Wojewody Mazowieckiego; wniosek Z. sp. z o.o. nie dotyczył kwestii odszkodowania. Skarga kasacyjna oddalona.

Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i prawną ocenę w świetle wniosku o uzupełnienie decyzji, uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Odmowa przyznania zasiłku celowego z uwagi na odmowę współdziałania z organami w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego jest uzasadniona i zgodna z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej. Wywiad środowiskowy stanowi niezbędne źródło informacji dla decyzji o przyznaniu świadczenia.

Nieruchomość pozostająca w faktycznym władaniu przedsiębiorstwa państwowego PKP bez odpowiedniego tytułu prawnego (zarządu) należy uznać za należącą do organów administracji państwowej, co uzasadnia przyznanie jej gminie z mocy prawa na podstawie ustawy komunalizacyjnej.

Decyzja Wojewody z czerwca 2007 r. rażąco naruszała prawo w kontekście ustawy o komercjalizacji z 2000 r., jako że nieruchomości nie były własnością Skarbu Państwa. Stwierdzenie nieważności decyzji było niemożliwe, z uwagi na upływ 10-letniego terminu, co skutkuje jej pozostaniem w obrocie prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził kwalifikację prawnopodatkową węzła betoniarskiego jako budowli, uznając jego opodatkowanie zgodne z prawem oraz poprawne realizację przez organy wskazówek wynikających z poprzednich orzeczeń sądowych.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości, wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., wymaga faktycznego, wyłącznego zajęcia nieruchomości na działalność wśród dzieci i młodzieży, co nie zostało wykazane przez skarżącą; skarga kasacyjna nieuzasadniona.

Węzeł betoniarski stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i nie spełnia definicji budynku. Podlega on opodatkowaniu jako wyodrębniony fizycznie przedmiot materialny, zgodnie z kwalifikacją organów podatkowych, zatwierdzoną przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że prawidłowa wykładnia przepisów materialnych, w kontekście regulacji unijnego rozporządzenia nr 651/2014, wyklucza uznanie o naruszeniu prawa przez organ w zakresie ustalania dofinansowania dla pracowników niepełnosprawnych.

Zobowiązanie wynikające z zarejestrowania odbiornika RTV trwa do jego formalnego wyrejestrowania i na zobowiązanym spoczywa ciężar dowodzenia takiego wyrejestrowania. Brak dokonania wyrejestrowania skutkuje dalszym obowiązkiem uiszczania opłat abonamentowych.

Brak wniosku o dofinansowanie w terminie wskazuje na jego zbędność i skutkuje utratą prawa do pomocy, nawet jeśli spełniono inne przesłanki materialne. Odrzucenie skargi kasacyjnej.

Elementy węzła betoniarskiego tworzą jedno, wyodrębnione urządzenie techniczne - budowlę, podlegającą opodatkowaniu jako całość materialna, zgodnie z art. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 Prawa budowlanego. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.

W przypadku skargi kasacyjnej opartej na zarzutach naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, brak wykazania istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy uniemożliwia zmianę rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a wykładnia krajowych przepisów dofinansowania musi uwzględniać regulacje unijne.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku WSA w Olsztynie została oddalona. Dotacja oświatowa została pobrana w nadmiarze i wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, co uzasadnia jej zwrot wraz z odsetkami. Proceduralne uchybienia nie miały wpływu na zasady postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminy Dąbrowa Górnicza, stwierdzając iż uchwała w sprawie programu opieki nad zwierzętami narusza upoważnienia ustawowe co do zakresu całodobowej opieki weterynaryjnej i regulacji sterylizacji, skutkując nieważnością aktu.

Decyzja administracyjna zmieniająca ostateczną decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na podstawie art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych może mieć skutek ex tunc, uwzględniając zmiany w sytuacji faktycznej, wpływające na prawo do świadczenia.

Węzeł betoniarski stanowi jedną złożoną budowlę opodatkowaną w całości, gdy tworzy funkcjonalnie i strukturalnie wyodrębniony przedmiot materialny, a opinia biegłego prawidłowo obrazuje jego kompleksowy charakter.

NSA oddala skargę kasacyjną B.W. Nie istnieje związek przyczynowy, który uzasadniałby przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z pracy w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.