Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że sądy administracyjne oraz organy są uprawnione do merytorycznej oceny w zakresie formalnym dowodów, takich jak operaty szacunkowe, jeśli zawierają rażące błędy wpływające na ich wartość dowodową.

Postępowanie wywłaszczeniowe może być kontynuowane w oparciu o domniemania faktyczne dotyczące następstwa prawnego, co umożliwia ustalenie beneficjenta wywłaszczenia, jeżeli dowody pośrednie wskazują na możliwe związki prawne między podmiotami.

Oddalenie skargi na podstawie art. 184 p.p.s.a. Uzyskanie odszkodowania na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga istnienia innych obowiązujących przepisów prawnych przewidujących prawo do rekompensaty. Brak takich przepisów wyklucza możliwość dochodzenia roszczenia w postępowaniu administracyjnym.

Nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeśli brak dowodu przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zobowiązania alimentacyjne innych osób nie naruszają zasad przyznawania świadczenia.

Operat szacunkowy jako jedyna podstawa ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość może być kwestionowany wyłącznie poprzez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych, nie zaś przez sądy administracyjne.

Nie można odmówić wszczęcia postępowania administracyjnego z uwagi na równolegle toczące się postępowanie przed innym, niewłaściwym organem, gdy nie zachodzi tożsamość sprawy administracyjnej, w szczególności tożsamość organu prowadzącego postępowanie.

Rezygnacja z zatrudnienia lub jego niepodjęcie musi być ściśle związane z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, decydując o prawie do świadczenia pielęgnacyjnego. Wcześniejsza bierność zawodowa nie determinuje automatycznej odmowy świadczenia (art. 17 ust. 1 u.ś.r.).

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż prowadzenie postępowania przez niewłaściwy organ nie jest przeszkodą dla wszczęcia postępowania przez organ właściwy, uchylając tym samym zaskarżone orzeczenia i wskazując na potrzebę przeprowadzenia właściwego postępowania.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny, nie podlega kwestionowaniu w zakresie istnienia zaległości w postępowaniu konstrukcyjno-technicznym zaliczania wpłat.

Zaliczenie wpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych, zgodnie z art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny, a postanowienie organu jedynie potwierdza czynność materialno-techniczną, która nie może być kwestionowana co do istnienia zaległości w takim postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiająca stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji, nie narusza prawa w sposób kwalifikowany. Skarżący nie przedstawili wymaganych przesłanek, które mogłyby podważyć legalność decyzji wydanej w trybie nadzoru administracyjnego.

Postanowienie organu podatkowego dotyczące zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny; prawidłowość zaliczenia nie wymaga opinii biegłego w sytuacji jasno określonego stanu faktycznego i zastosowania przepisów prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej; postanowienie o zaliczeniu wpłaty ma charakter deklaratoryjny, nie służy ustaleniu istnienia zaległości, a zarzut braku opinii biegłego nie uzasadnia naruszenia prawa.

Wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów jest równoznaczne z wszczęciem postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi policji na gruncie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, uzasadniając tym samym zawieszenie go w czynnościach służbowych.

Dyrektorzy jednostek organizacyjnych są zobowiązani do udostępniania informacji o rejestrach, ewidencjach i archiwach jako informacji publicznej, a ignorowanie precyzyjnych wniosków w tym zakresie może skutkować stwierdzeniem bezczynności, chociażby nie rażącej.

Protokoły z posiedzeń organu publicznego nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, jeżeli ich udostępnienie nie wymaga kreatywnej pracy nad nową informacją i pozostaje w zakresie typowych czynności administracyjnych, niezależnie od nakładu technicznego.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 2021 roku, nakazujący umorzenie postępowań administracyjnych po upływie długiego czasu, jest zgodny z zasadą ochrony stabilności porządku prawnego i bezpieczeństwa prawnego państwa. NSA odrzucił argumenty dotyczące naruszenia konstytucyjnych praw jednostki przez te regulacje.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a brak dołożenia należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów eliminuje możliwość powołania się na dobrą wiarę.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, o charakterze deklaratoryjnym, nie może być przedmiotem skargi w zakresie kwestionowania istnienia zaległości podatkowej, a powołanie biegłego nieuzasadnione, gdyż sposób zaliczania normuje Ordynacja podatkowa.

Skarga kasacyjna na decyzję WSA w zakresie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, oparta na zarzutach wadliwości operatów szacunkowych i naruszenia praw materialnych oraz proceduralnych, podlegała oddaleniu, jako że brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.

W przypadku sporu co do istnienia i treści dokumentów administracyjnych nie można uznać za spełnioną przesłankę zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 KPA, jeśli brak jest formalnego rozstrzygnięcia kwestii wstępnej przez właściwy organ.

Wójt Gminy zobowiązany był do rozpoznania wniosku z 11 lipca 2024 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.); brak wskazania formalnego uzasadnienia tego trybu we wniosku nie uwalniał organu od tego obowiązku.

Umowy cywilnoprawne, takie jak zlecenia, nie są dokumentami urzędowymi, a więc nie stanowią informacji publicznej udostępnianej w trybie u.d.i.p. Informacji zawartych w takich dokumentach nie można udostępniać w całości, natomiast organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli odpowiada w granicach prawidłowo określonego żądania.

Opinia prawna sporządzona na zlecenie organu, mająca charakter dokumentu wewnętrznego, nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyłącza przypisanie organowi bezczynności.