Ocena projektu skarżącej została przeprowadzona z naruszeniem prawa; stwierdza się uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc sprawę przekazuje się do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ.

Podatnik nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a faktyczna wiedza o fikcyjności transakcji uzasadnia nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz obowiązku zapłaty podatku z pustych faktur.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny i nie wymaga uprzedniego wydania zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym, gdy brak przeciwwskazań medycznych został wykazany, a opieszałość w jego realizacji nie stanowi podstawy do zarzutów proceduralnych wobec decyzji organów administracyjnych.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistej transakcji gospodarczej, są uznawane za "puste", a podmiot składający nietrafną skargę kasacyjną nie może odliczyć podatku na podstawie takich dokumentów.

Sprzedaż działek przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej jako podatnik VAT, wraz z ich częściowym uzbrojeniem, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli podjęte działania nie wykraczają poza normalny zarząd prywatnym majątkiem.

Za zasadny uznaje się wyrok oddalający skargę cudzoziemca na decyzję zobowiązującą do powrotu, jeśli sąd pierwszej instancji trafnie uznaje materiał dowodowy o kraju pochodzenia za aktualny i adekwatny, co potwierdza, że powrót nie skutkuje zagrożeniem dla praw podstawowych.

Skarga kasacyjna oddalona. Cel wywłaszczenia zrealizowany na całej nieruchomości. Orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odpowiada prawu, brak podstaw do jego uchylenia.

NSA podtrzymał zasadność decyzji kasacyjnej organu podatkowego II instancji w sprawie stawki VAT, uznając wymóg ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w szerszym zakresie, zgodnie z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.

Sąd administracyjny potwierdził decyzję o samowoli budowlanej wobec braku zgłoszenia budowy garażu. Procedura legalizacyjna była uzasadniona, a brak przedłożenia dokumentów skutkował rozbiórką obiektu zgodnie z Prawem budowlanym.

Obiekty budowlane, w tym lądowiska dla helikopterów, podlegają regulacjom Prawa budowlanego, w tym uzyskaniu pozwolenia na budowę; zaniechanie tego obowiązku może skutkować nakazem rozbiórki jako samowola budowlana. Interpretacja organów nadzoru budowlanego nie jest ograniczona definicjami technicznymi z Prawa lotniczego.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza prawidłowość wydania pozwolenia na budowę, uznając za zasadne stosowanie się do obowiązujących norm prawnych dotyczących oddziaływania pól elektromagnetycznych na miejsca możliwe do zabudowy.

Podmiot odbierający odpady komunalne ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, a ocena tej odpowiedzialności opiera się na składanych przez podmiot sprawozdaniach. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny, co wyklucza subiektywizację, nawet przy istnieniu przyczyn niezależnych od podmiotu prowadzącego działalność.

Uchwała o ustaleniu diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji, a jej brak skutkuje nieważnością, co jest zgodne z art. 42 u.s.g. oraz art. 13 pkt 2 u.o.a.n. WSA i NSA potwierdziły, że ma ona charakter generalny i abstrakcyjny, nie jest aktem wewnętrznym.

Uchwała rady gminy ustalająca diety dla radnych jest aktem prawa miejscowego. Niedopełnienie obowiązku jej publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym skutkuje nieważnością uchwały w całości.

Rażące naruszenie art. 413 §2 pkt 2 k.p.k. i art. 35 §1 k.k. przy orzekaniu kary ograniczenia wolności uzasadnia uchylenie orzeczenia w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem wymogu określenia miesięcznego wymiaru pracy nieodpłatnej.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę nad pełnoletnim członkiem rodziny, względem którego brak jest obowiązku alimentacyjnego, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej odmowy przyznania takiego świadczenia.

Decyzja administracyjna z 1978 r. została prawidłowo doręczona zgodnie z art. 45 k.p.a. Wszczęte po 30 latach postępowanie nadzorcze podlega umorzeniu na mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.

Kara administracyjna za nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu odpadów jest prawidłowa, jeżeli nie udowodniono, że podmiot podjął wszelkie możliwe działania dla spełnienia tego obowiązku. Odpowiedzialność za jego wypełnienie nie może być uchylona bez wykazania braku możliwości jego realizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stwierdzając, że brak zawieszenia emerytury do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwił przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów przejściowych ustawy o świadczeniu wspierającym.

NSA uznał, że stawy rybne mogą być traktowane jako nieruchomości ziemskie i podlegać przejęciu na cele reformy rolnej zgodnie z przepisami dekretu PKWN z 1944 roku, oddalając skargę kasacyjną jako niezasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość po czterdziestu latach jest zgodna z prawem, gdy brak jest dowodów na wcześniejsze ustalenie i wypłatę odszkodowania, a organy administracyjne przeprowadziły postępowanie w sposób zgodny z przyjętymi zasadami prawnymi.

Uchwała rady gminy ustalająca zasady i wysokość diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego wymagający ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym; brak takowej publikacji skutkuje nieważnością uchwały.

Uchwała rady gminy ustalająca wysokość diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego, który wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak takiej publikacji uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w całości.

Odpowiedzialność za nieosiągnięcie poziomów recyklingu spoczywa na podmiocie usuwającym odpady, który ponosi administracyjną karę pieniężną za takie naruszenie, bez uwzględnienia okoliczności pandemii jako siły wyższej.