Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.

Decyzja kasatoryjna jest uzasadniona, jeśli organ I instancji naruszył przepisy postępowania w sposób istotny, wpływający na konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, co wymaga przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w świetle zasady dwuinstancyjności.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny zgodnie z prawem, a wymagania formalne postępowania egzekucyjnego są spełnione, co uzasadnia jego prowadzenie w przypadku uchylania się od tego obowiązku.

Programy telewizyjne rozpowszechniane wyłącznie w systemie teleinformatycznym nie wymagają koncesji na podstawie art. 33 ust. 1a u.r.t., o ile nie są rozprowadzane naziemnie, satelitarnie lub w sieciach kablowych. NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest kosztem kwalifikowalnym w ramach dotacji oświatowej. Zaskarżenie jego finansowania z dotacji stanowi naruszenie prawa materialnego w zakresie stosowalności art. 35 ust. 1 u.f.z.o.

Przepisy art. 17 ust. 1 u.f.z.o. i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. stanowią, że dotacja oświatowa dla niepublicznego żłobka przysługuje w przeliczeniu na każde zapisane dziecko, niezależnie od rzeczywistej frekwencji, pod warunkiem prowadzenia działalności żłobkowej. Ograniczenia związane z pandemią COVID-19 nie stanowią przesłanki do obniżenia dotacji.

Postanowienie regulujące wydanie decyzji o przyznaniu prawa do rekompensaty może być uchylone na podstawie nowego stanu faktycznego. Sąd wyznaczył konieczność ponownej oceny dowodów, oceniając zgodność przepisów z prawem o miejscach zamieszkania przedwojennych właścicieli mienia na byłym terytorium RP.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z powodu błędnej rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej, podkreślając konieczność precyzyjnego stosowania ograniczeń ustawowych i nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z uwzględnieniem całego krajowego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając, że brak definicji projekcji świetlnej nie uzasadnia rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej zakazującej podświetlenia wewnętrznego reklam.

Odmowa nadania stopnia doktora habilitowanego, jako wynik prawidłowo przeprowadzonego postępowania habilitacyjnego, którego efekty nie mogą być skutecznie podważone przez sądy administracyjne, jeśli nie wykazano naruszeń proceduralnych mających wpływ na jego wynik.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość działań organu budowlanego oraz wyroku WSA, oddalając skargę kasacyjną z uwagi na brak podważenia wcześniejszej oceny bezczynności oraz moc wiążącą wcześniejszego wyroku WSA.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym zatwierdzania projektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń, organy nie są zobligowane do uwzględnienia nieprawomocnych orzeczeń dotyczących rozgraniczenia nieruchomości. Mapy do celów projektowych opatrzone klauzulą urzędową stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji administracyjnych.

Termin ponownej rejestracji jako osoby bezrobotnej w celu uzyskania zasiłku jest terminem materialnoprawnym, którego upływ nie podlega wydłużeniu na podstawie art. 57 § 4 k.p.a., a zaniechanie informacyjne organu nie narusza prawa przed formalnym wszczęciem procedury.

NSA uznaje, że decyzja administracyjna o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych jest prawidłowa, jeśli jest oparta na dowodach świadczących o niewywiązywaniu się z obowiązku alimentacyjnego przez ostatnie 6 miesięcy.

Organ odwoławczy naruszył art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu dowodowym, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadniając konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku oraz decyzji administracyjnej.

Zmiana numeracji porządkowej nieruchomości przez organ gminy, dokonana w celu przywrócenia ładu przestrzennego, jest prawidłowa i zgodna z przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia, co potwierdza zasada, że numery mogą być przyporządkowane pod prognozowaną zabudowę.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji administracyjnych zatwierdzających projekt budowlany zamienny, uznając brak przesłanek do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, co uniemożliwia stwierdzenie ich nieważności.

Złożona skarga kasacyjna dotycząca uchylenia decyzji w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona z uwagi na niedopełnienie obowiązku informacyjnego przez organ administracyjny, który nie pouczył strony o możliwości zawieszenia prawa do emerytury dla przyznania świadczenia.

Instytucja kultury, jaką jest Muzeum, ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych, nawet jeśli wykonuje nieodpłatne działania. Kluczowe jest uznanie obiektywnych znamion działalności gospodarczej, które nie ograniczają się wyłącznie do celów zarobkowych.

Bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w udostępnieniu informacji publicznej, polegająca na braku dokumentów, o które wnioskował skarżący, nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, gdyż organ działał z błędnym rozumieniem przepisów, a nie z winy umyślnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego przez organy nadzoru budowlanego, uznając brak obowiązku przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy oraz brak wpływu interoperacyjności danych na legalność decyzji.

W sprawach regulacyjnych dotyczących nieruchomości kościelnych, na które roszczenia wygasły, nie jest dopuszczalna droga administracyjna. Roszczenia te mogą być dochodzone wyłącznie w drodze postępowania sądowego. Skarga kasacyjna Parafii domagającej się zwrotu nieruchomości została oddalona.

Zasadnym jest oddalenie skargi kasacyjnej PKP S.A., gdy niedopełniono wymogów formalnych przy określaniu podstaw kasacyjnych, a kwestia własności budowli stoi w sprzeczności z zasadą superficies solo cedit.

Wspólnicy spółek komandytowych prowadzących działalność rolniczą nie są objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż zgodnie z ustawą, obowiązek taki dotyczy tylko spółek prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.