Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania z art. 119a Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres podatkowy 2016, w związku z wejściem w życie ustawy zmieniającej po zamknięciu tego okresu.

Uchylić wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 listopada 2022 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec spółki cywilnej skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W przypadku złożenia wniosku o orzeczenie niepełnosprawności przed 31 grudnia 2023 r., prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na podstawie przepisów obowiązujących przed tą datą, nawet jeśli wniosek o świadczenie złożono później, o ile spełnione są warunki określone w art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Fakt, iż istnieją inne osoby zobowiązane do alimentacji, nie stanowi samodzielnej przesłanki do odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli osoba ubiegająca się faktycznie sprawuje opiekę i zrezygnowała z pracy w związku z tą opieką.

Skarga o wznowienie postępowania na podstawie wpływu wyroku TSUE jest niezasadna, gdy wyrok ten nie odnosi się wprost do kwestionowanej kwestii prawnej, w kontekście której złożono skargę. W takich okolicznościach brak jest podstaw do ingerencji w prawomocne rozstrzygnięcia sądowe.

Dla zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie jest potrzebna wiedza o wcześniejszym wykorzystywaniu nieruchomości przez sprzedawcę ani o jego odliczeniach VAT.

Podmiot, którego interes prawny decyduje decyzja administracyjna, niezależnie od jego stanowiska o przynależności do postępowania, posiada status strony. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną z powodów proceduralnych, zarzucając naruszenia art. 145 §1 pkt 1b p.p.s.a.

Faktury VAT nie dokumentujące rzeczywistych transakcji WDT nie mogą korzystać ze stawki 0% VAT. Brak należytej staranności w weryfikacji kontrahenta uzasadnia odmowę prawa do zwrotu podatku VAT.

Sąd oddala skargę kasacyjną E. sp. z o.o., potwierdzając prawidłowość odmowy odliczenia VAT z faktury Kontrahenta, uznanej za dokumentującą czynności faktycznie niewykonane, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.

Skarga o wznowienie postępowania, powołująca się na wyrok TSUE mogący mieć wpływ na wcześniejsze orzeczenie, podlega oddaleniu, jeśli istotne okoliczności, takie jak wymogi wewnętrzne w działalności funduszy inwestycyjnych, nie były przedmiotem wykładni w kontrolowanym wyroku.

Postępowanie prowadzone przez Naczelnika UCS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowiło przewlekłego działania w świetle obowiązujących przepisów, a dokonana przez sądy analiza czasokresu postępowania wskazuje na brak naruszenia zasady szybkości postępowania.

Decyzja o zabezpieczeniu majątkowym zobowiązania podatkowego na gruncie art. 33 § 1 o.p. jest zasadna, gdy istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania tego zobowiązania przez podatnika. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że uzasadniona obawa może wynikać z sytuacji finansowej Spółki i nietransparentnych działań z partnerami.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, wprowadzone nowelizacją Ordynacji podatkowej, nie mogą mieć zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016, ponieważ retrospektywne stosowanie tych przepisów dotyczy jedynie okresów podatkowych rozpoczętych po 15 lipca 2016 r.

Odmowa wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej była uzasadniona, gdyż wnioskodawca oczekiwał oceny stanu faktycznego, co wykracza poza zakres kompetencji organu w postępowaniu interpretacyjnym.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może zostać przyznane według przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r., jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed tą datą, a jego wynik umożliwia spełnienie przesłanek do świadczenia.

Wniosek o wznowienie postępowania podlega oddaleniu, gdyż wyrok TSUE C-18/23 nie wpływa na rozstrzygnięcie w zakresie oprocentowania nadpłaty podatkowej, co wyklucza zastosowanie art. 272 § 2a P.p.s.a. w niniejszej sprawie.

W wyniku przejęcia przedsiębiorstwa Y. przez Bank w trybie ustawy o BFG, nie dochodzi do pełnej sukcesji podatkowej; Y. pozostaje zobowiązane do skorygowania swoich rozliczeń VAT za okresy sprzed przejęcia.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za określony okres podatkowy nie było prowadzone w sposób przewlekły, a wydana decyzja kończąca postępowanie mieściła się w przewidzianych prawem terminach, co przemawia za oddaleniem zarzutu przewlekłości.

Interpretacja przepisów przeciwko unikaniu opodatkowania nie może mieć retrospektywnego zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016; przepisy te nie wpływają na stosunki prawne zamknięte przed ich wejściem w życie.

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych D. sp. z o.o. przez organ podatkowy była prawidłowa; spełnione zostały przesłanki wskazujące na uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązań, co uprawnia zastosowanie zabezpieczenia zgodnie z art. 33 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niedopełnienie przez Komisję obowiązków procesowych dotyczących prawidłowego zawiadomienia stron, szczególnie w odniesieniu do osób pozbawionych wolności. Przyjęty brak formalnej przesłanki uniemożliwił skuteczny udział strony w postępowaniu decyzyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie wystarcza do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagane jest rzeczywiste zaprzestanie działalności potwierdzone dodatkowymi dowodami. Skarga kasacyjna została uwzględniona, a wcześniejszy wyrok uchylony."

Skarga kasacyjna spółki G. sp. z o.o. z siedzibą w G. jest bezzasadna. Transakcje komisowe, ewidencjonowane jako "marża niepodlegająca opodatkowaniu", podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych stawką VAT 23% z uwagi na niewystarczające udokumentowanie sprzedaży.

Postanowienie regulujące wydanie decyzji o przyznaniu prawa do rekompensaty może być uchylone na podstawie nowego stanu faktycznego. Sąd wyznaczył konieczność ponownej oceny dowodów, oceniając zgodność przepisów z prawem o miejscach zamieszkania przedwojennych właścicieli mienia na byłym terytorium RP.