Decyzja o zezwoleniu na wycinkę drzew, warunkowana uzyskaniem pozwolenia na budowę, wygasa, jeśli warunku tego nie spełniono. Wykonanie wycinki niezgodnie z warunkiem uzasadnia stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej.

Ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące ochrony zabytków, są zgodne z prawem, jeśli opierają się na wpisie do gminnej ewidencji i uzgodnieniach konserwatorskich i nie naruszają władztwa planistycznego gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając za uzasadniony zarzut niewyjaśnienia całości stanu faktycznego dotyczącego roli skarżącej jako podmiotu naruszającego warunki decyzji środowiskowej.

Złożenie wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności przed końcem 2023 r. daje podstawę do stosowania starszych przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, jeśli wniosek o świadczenie zostanie złożony w terminie określonym przez art. 24 ust. 2a ustawy.

Złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa przy zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, rodzi obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2142 z późn. zm.).

Spółka komandytowo-akcyjna jest traktowana jako spółka kapitałowa zgodnie z Dyrektywą 2008/7/WE; pożyczki od wspólników dla SKA są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa musi być precyzyjnie uzasadniona, wskazując zarówno formalne, jak i materialne przesłanki ograniczenia dostępu, w przeciwnym razie podlega uchyleniu ze względu na naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zaskarżony wyrok zgodny z prawem: Żądanie informacji publicznej przez radnego o istocie przetworzonej, mające na celu kontrolę gospodarowania mieniem publicznym, wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Sama pozycja radnego może to uzasadniać.

Nie spełnienie przesłanek krótkotrwałości oraz braku zaangażowania w podtrzymywanie totalitarnego reżimu wyklucza uznanie przypadku za szczególnie uzasadniony, co skutkuje niestosowaniem preferencyjnych przepisów ustawy zaopatrzeniowej.

Posiadacz zależny nieruchomości nie legitymuje się statusem podatnika i tym samym nie jest stroną w postępowaniu o ustalenie podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.

NSA wyraził stanowisko, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania przedawnienia składek w ramach postępowania dotyczącego ich umorzenia; bez tego postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykazuje przesłanek uwalniających go od odpowiedzialności, takich jak bezskuteczność egzekucji lub niewłaściwy czas zgłoszenia wniosku o upadłość spółki. Organ podatkowy może wykazać te przesłanki przez umorzenie postępowania egzekucyjnego i inne prawnie dozwolone dowody.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy Policji należy ustalać z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów, stosując współczynnik 1/21 zgodnie z nowelizacją prawa, co eliminuje retroaktywność nieprzyzwoitego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.

W przypadku policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop należy ustalać zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o Policji, z zachowaniem zgodności z wyrokiem TK z 2018 r., rezygnując z niekonstytucyjnego współczynnika 1/30.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed tą datą, ale zgodnych z wyrokiem TK, eliminując współczynnik 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji w zakresie legalności zaskarżonego postanowienia, które naruszało prawo i tym samym wymagało wyeliminowania z obrotu prawnego.

Wewnętrzna sieć LAN, będąca instalacją techniczną budynku, nie stanowi odrębnej budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ale jest częścią składową budynku, zapewniającą jego użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznawszy skargę kasacyjną K. W., uznał, że niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podtrzymując prawidłowość orzeczenia dyscyplinarnego i kary nagany wymierzonej przez Komendanta Głównego Policji za nieusprawiedliwioną nieobecność w służbie.

Zgłoszenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej związanej z działalnością organów władzy nie może być odrzucone z powodu subiektywnego interesu wnioskodawcy; informacje dotyczące gospodarki środkami publicznymi mają charakter publiczny i nie podlegają odmowie udostępnienia na tej podstawie.

NSA uchylił decyzję Prezesa Zarządu PFRON, kierując się niewłaściwą wykładnią art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 oraz zobowiązał WSA do uwzględnienia znaczenia tej normy w dalszym postępowaniu.

Uznanie wyroku i decyzji administracyjnych za wadliwe z uwagi na błędy proceduralne przy badaniu zasadności naliczenia odsetek od dofinansowania, z poleceniem ponownego rozpatrzenia sprawy przez sąd I instancji uwzględniających cały materiał dowodowy.

NSA uznał, że skarga kasacyjna nie ma podstaw, gdyż operacja nie dotyczyła bezpośrednio innowacyjnego produktu definiowanego w przepisach. Skarga była wadliwie skonstruowana, co czyniło ją niewłaściwą do merytorycznego rozpatrzenia.

Ocena projektu przeprowadzona przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych z naruszeniem prawa jest nieważna, gdyż bezzasadnie pominięto część materiału dowodowego oraz niesłusznie zawężono kryterium merytoryczne dotyczące wsparcia terenów wiejskich.

Termin dodatkowy do rozliczenia środków zgodnie z art. 15gg ust. 23a ustawy COVID-19 ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu w trybie art. 58 K.p.a., nawet przy pomyłce beneficjenta wsparcia. Sąd potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie środków przy niedochowaniu tego terminu.