Przy zachowaniu wymogów formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw faktycznych i prawnych dla uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w przedmiocie nabycia z mocy prawa nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

NSA uchyla wyrok WSA, wskazując na niedostateczną ocenę potencjalnego naruszenia zakazu reformationis in peius oraz brak wystarczającego uzasadnienia dotyczącego istotnych kwestii prawnych w związku z decyzją kasacyjną organu.

Bezczynność organu, polegająca na nieudzieleniu informacji publicznej w terminie, może być stwierdzona przez sąd, mimo późniejszego udostępnienia informacji przez organ. Zarzuty kasacyjne dotyczące trybu postępowania WSA są bezzasadne, gdyż tryb uproszczony jest właściwy.

W przypadku zażaleń na postanowienia organu I instancji, siedmiodniowy termin ich rozpatrzenia, określony w art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, biegnie od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niewykazanie przez stronę istotnego wpływu uchybień proceduralnych i braku podstaw do uznania błędów w stosowaniu prawa materialnego przez organy administracyjne.

Włączenie działki do granic Mazowieckiego Parku Krajobrazowego jest zgodne z przepisami prawa ochrony przyrody i konstytucyjną zasadą proporcjonalności, skoro działka posiada wartości przyrodnicze uzasadniające ochronę, a skarga nie wykazała konkretnego naruszenia konstytucyjnych praw.

Zasada proporcjonalności ograniczenia prawa do sądu w sprawach z art. 100d specustawy ukraińskiej wygasła po ustaniu nadzwyczajnych okoliczności, a zatem ograniczenie terminów przestało być uzasadnione po 30 czerwca 2024 roku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. T. dotycząca przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została oddalona jako niezasadna, z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego przez sąd pierwszej instancji.

Dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 272 § 1 p.p.s.a. na podstawie wyroku TK o niezgodności z Konstytucją, także w przypadku postanowień incydentalnych niewinnych postępowaniu kończącemu.

Brak aktywności zawodowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od czasu, w którym pełniona jest opieka względem złożenia wniosku.

Grzywna w celu przymuszenia, nałożona przez organy administracyjne w wysokości osiągalnej dla spółki, jest zgodna z prawem oraz celem egzekucyjnym, zwłaszcza gdy inny środek, jak wykonanie zastępcze, byłby bardziej uciążliwy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak zgodności zamierzonego przetwarzania odpadów z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wykluczał tego typu działalność na objętych terenem działkach, podkreśla obowiązek zgodności inwestycji z prawem miejscowym.

Sąd uchyla wyrok WSA w Gliwicach w punktach 1, 2 i 4, uznając, że specustawa ukraińska, dotycząca terminu rozpatrzenia wniosków o zezwolenie na pobyt, ma zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, nie tylko obywateli Ukrainy, co wyklucza stwierdzenie bezczynności organu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że maksymalna stawka opłaty targowej ma charakter przedmiotowy, nawiązując do czynności sprzedaży na targowisku, nie zaś konkretnego podatnika.

Maksymalna dzienna stawka opłaty targowej, zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży realizowanej na targowisku, a nie do poszczególnych podatników, co jest zgodne z zasadą kompetencji gminy do określania wysokości stawek.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący nie udowodnił spełnienia przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż nie wykazał, że jego praca odbywa się na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym zgodnie z Konwencją, a także nie udowodnił niewspółmierności zaliczek do przewidywanego podatku.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne nie ma charakteru decyzji administracyjnej i jest czynnością materialno-techniczną. Opłaty zmienne muszą uwzględniać różne cele poboru wód zgodnie z art. 272 i art. 274 prawa wodnego, a ustalenie opłaty w formie decyzji wymaga obliczenia jej wysokości z uwzględnieniem specyfikacji działania podmiotu.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie pobierania zasiłku stałego. Przyznanie konkurencyjnego świadczenia możliwe jest dopiero po rezygnacji z zasiłku stałego, a organ nie może dokonywać kompensacji tych świadczeń dla przeszłych okresów.

Wystawienie noty korygującej przez nabywcę nie pozwala na zmianę podmiotu będącego stroną transakcji. Naprawienie błędnego wskazania nabywcy na fakturze wymaga wystawienia faktury korygującej przez sprzedawcę (art. 106k i art. 106j ustawy o VAT).

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy przed ostatecznym zakończeniem postępowania uzgadniającego z organem ochrony zabytków narusza artykuł 106 § 1 KPA oraz zasady obiektywnego rozpatrzenia sprawy, uzasadniając uchylenie decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. sp. z o.o. nie zasługiwała na uwzględnienie, jako że decyzja organu podatkowego oraz orzeczenie WSA w Krakowie zostały uznane za prawidłowe. Z. sp. z o.o. nie przedstawiła wystarczających dowodów na podważenie ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego, uznając decyzje GITD za niezgodne z art. 24 § 1 pkt 5 KPA oraz art. 54 § 2 PPSA, co uzasadniało uchylenie postanowień przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieruchomość wywłaszczona z zamiarem budowy Zakładów i strefy ochronnej nie jest zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej z 1976 r., a więc zwrot tej nieruchomości nie jest uzasadniony.

Ujawnienie przez Prokuraturę nowych dowodów istniejących już w dacie decyzji administracyjnej, acz nieznanych wtedy organowi, stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz do uchylenia zaskarżonej decyzji decyzją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.