Oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, iż zarzuty wobec bezczynności organu są nieuzasadnione ze względu na nieusunięte braki formalne wniosku oraz zgodność stosowanych norm prawnych z przepisami krajowymi i unijnymi.

Ustalono, że rozbudowa budynku miała miejsce po 1 kwietnia 2003 r., co wyklucza zastosowanie uproszczonego trybu legalizacyjnego, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej skarżącego, na podstawie prawidłowej oceny materiału dowodowego przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził potrzebę pełnego postępowania wyjaśniającego w sprawie przymiotu strony skarżącego, w oparciu o całokształt materiału dowodowego, celem weryfikacji istnienia jego interesu prawnego.

Instrumentalne wykorzystanie wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie miało miejsca, gdy doręczenie decyzji oraz prawomocność wcześniejszego postępowania wskazują na brak przesłanek instrumentalności.

Ocena projektu B. Sp. z o.o. przez PARP nie naruszała prawa i była zgodna z zasadami prawa, co potwierdzają wyniki sądowego rozpoznania. Nieuwzględnienie protestu było zgodne z obowiązującymi regulacjami, a oddalenie skargi kasacyjnej utrzymuje w mocy decyzję o odmowie dofinansowania.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania mają zastosowanie do korzyści podatkowych uzyskanych po ich wejściu w życie. Działania prowadzone jedynie w celu uzyskania korzyści podatkowej są sprzeczne z celem ustawy podatkowej, nawet jeśli formalnie spełniają jej wymogi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ARiMR naruszyła proceduralne warunki rozpatrywania wniosku o pomoc finansową, niestosując się do wymagań postępowania administracyjnego określonych w rozporządzeniu wykonawczym, co skutkowało uchyleniem decyzji odmownej w przedmiotowej sprawie.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracyjny powinien szczegółowo ustalić, czy zakres robót polegający na instalacji urządzeń radiokomunikacyjnych na obiekcie budowlanym wymaga pozwolenia na budowę, uwzględniając istotną ingerencję w elementy konstrukcyjne obiektu oraz przepisy ochrony środowiska.

Działka będąca od zawsze drogą dojazdową nie zmieniła swojego przeznaczenia, co wyklucza zastosowanie art. 59 ust. 3 u.p.z.p. Utwardzenie działki nie stanowi zmiany jej zagospodarowania.

Objęcie działki gruntu jako części terenu inwestycji jedynie dla celów rozliczenia powierzchni biologicznie czynnej jest dopuszczalne, jeżeli działka znajduje się na terenie przeznaczonym do zainwestowania, a żaden przepis prawa tego nie zabrania.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowienie ostateczne organu administracyjnego, które zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w postaci bezpodstawnego uznania czynności faktycznej za egzekucyjną przy nieistniejącej wierzytelności oraz właściwość organu, jest nieważne.

NSA oddala skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. jako bezzasadną, potwierdzając prawidłowość formalnej oceny wniosku o dofinansowanie przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości, zgodnie z zasadami przejrzystości i równego traktowania ustalonymi w ustawie wdrożeniowej.

Przy ocenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, brak konieczności wyznaczenia drugiej linii zabudowy i nieuzasadniony chaos urbanistyczny mogą prowadzić do niewłaściwej odmowy ustalenia warunków. Obowiązujące przepisy i analiza urbanistyczna mogą uzasadnić decyzję o odstąpieniu od tej linii.

Zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam typu billboard bez zgody zarządcy drogi stanowi naruszenie ustawy o drogach publicznych, co uprawnia organ do nałożenia kary pieniężnej. Znikomość naruszenia nie zachodzi, gdyż działania strony stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie, które uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym opinia geodety, mogą stanowić wystarczającą podstawę do uznania zasadności decyzji administracyjnej.

Brak podstaw do wyłączenia stosowania przepisów rozporządzenia PROW przez przepisy ustawy z 15 kwietnia 2021 r., z uwagi na brak odpowiednich regulacji kolizyjnych oraz ochrona praw wnioskodawców o wsparcie. Skarga kasacyjna oddalona.

Nienależyta obsada sądu, obejmująca sędziów powołanych na mocy ustawy z 2017 r. i KRS, nie spełnia kryteriów niezawisłości i bezstronności, stanowiąc bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Udział sędziego powołanego i awansowanego z naruszeniem zasad obiektywizmu i transparentności stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą do uchylenia orzeczenia sądu, zaprzeczając zasadzie prawidłowej obsady. W konsekwencji, Sąd Okręgowy powinien na nowo rozpoznać sprawę oskarżonego.

Przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych mogą być stosowane odpowiednio do rekultywacji gruntów po działalności górniczej na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 5 pgg, niezależnie od charakteru tych gruntów. Właściwy organ posiada kompetencje do wydania decyzji rekultywacyjnej w takim zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak posiadania informacji przez organ zobowiązany wyklucza przypisanie temu organowi bezczynności w kontekście przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa prawa własności nieruchomości przez Gminę M., podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego za niezasadne. Wyrok WSA pozostaje zgodny z prawem.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny pozwala na potwierdzenie faktu zajęcia oraz spełnia wymogi dowodowe określone w ustawie o drogach publicznych.

Ekwiwalent za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. określa się na podstawie zasad przed tą datą, nie zaś według niekonstytucyjnego współczynnika ułamkowego. NSA potwierdził konieczność stosowania nowych zasad ustalania, a nie wysokości, co uzasadnia ponowne ustalenie ekwiwalentu.

Dokumenty opracowane przez podmioty prywatne i dostarczone na potrzeby postępowania administracyjnego, nie stają się automatycznie informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko na podstawie faktu ich użycia przez organy administracji publicznej.